हास्यव्यङ्ग्य निबन्धको उत्कृष्ट प्रस्तुति ‘बाघेझापु’
वि.सं.२०८२
वरुणा दाहाल लामिछाने : गोरखा जिल्लाको तान्द्राङ- ३, मझिन्थोकमा जन्मिएर हाल चितवनको कालिका नगरपालिकालाई कर्मक्षेत्र मान्दै
पुरा पढ्नुहाेस्
साँढेमाथि पाँडे
वि.सं.२०८२
मुकुन्द आचार्य : म अहिले भैरव अर्यालको गाउँमा उछिट्टिएर बस्न आइपुगेको छु । त्यसैले अर्यालबाटै थालौं
पुरा पढ्नुहाेस्
भैरव अर्याल र उनको ‘जयभुँडी’
वि.सं.२०८२
प्रा. कपिल अज्ञात : नेपाली निबन्ध परम्परामा हास्यव्यङ्ग्यका शीर्षस्थ व्यक्तित्व हुन्– भैरव अर्याल (१९९४) । उनका
पुरा पढ्नुहाेस्
नेपालीय मैथिली साहित्यमा हास्यव्यङ्ग्य (२)
वि.सं.२०८२
धीरेन्द्र प्रेमर्षि : आधुनिक मैथिली साहित्यमा हास्यव्यङ्ग्य आधुनिक मैथिली साहित्य भारतीय र नेपालीय मैथिली साहित्यमा विभक्त
पुरा पढ्नुहाेस्
‘जदौ !’ निबन्धसङ्ग्रहमा गाेतामेकाे व्यङ्ग्यचेत (१)
वि.सं.२०८२
नरनाथ लुइँटेल : ‘जदौ !’ (हास्यव्यङ्ग्य सङ्ग्रह) लेखन तथा प्रकाशनकालका हिसावले श्याम गोतामेको दोस्रो कृति हो।
पुरा पढ्नुहाेस्भीम गौतमको ‘नेतापाल’ पढेपछि
वि.सं.२०८२
प्रा. कपिल अज्ञात : नेतापाल (२०८१) भीम गौतमको कविता कृति हो । चितवनका व्यङ्ग्य कविताकार भीम
पुरा पढ्नुहाेस्
सोल्टीमाथि साँढे साँढेमाथि पाँडे
वि.सं.२०८२
दिव्य गिरी : शीर्षक पढ्दै हाँसो उठ्ने यो हास्यव्यङ्ग्य मैले आजभन्दा चौवन्न वर्ष पहिले अर्थात वि.सं.२०२६/२०२७
पुरा पढ्नुहाेस्
हास्यव्यङ्ग्य सिर्जनाका सिप र शैली (२)
वि.सं.२०८२
चूडामणि वशिष्ठ : ५. नेपाली हास्य व्यङ्ग्यको विकास क्रम यस्तो छ र यस्तो हुनुपर्छको द्वन्द्वले हास्य
पुरा पढ्नुहाेस्‘बेसारे घुर्की’मा अधिकारीकाे फुर्क्याइँ
वि.सं.२०८२
प्रा. कपिल अज्ञात : ‘बेसारे’ तिनलाई भनिन्छ, जो चिप्ला कुरा गरेर अरूलाई रिझाउन सिपालु हुन्छन् ।
पुरा पढ्नुहाेस्हास्यव्यङ्ग्य सिर्जनाका सिप र शैली (१)
वि.सं.२०८२
चूडामणि वशिष्ठ : १. हास्यव्यङ्ग्य : परिचय हास्य के हो ? हस् धातुमा ण्यत् (य) प्रत्यय
पुरा पढ्नुहाेस्
