नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

खगेन्द्र नेउपाने :

ए कुकुर !
आफ्नै तालमा
आफ्नै सुरमा
आफ्नै लयमा
सडकमा हिंडीरहेकाे यात्रुलाई
काैशी र बराण्डाबाट किन भुक्छस् हँ ?
के तँलाई तेराे मालिकले त्यही सिकाएकाे छ ?
के तँलाई तेराे मालिकले त्यही अह्राएकाे छ ?
आफू बन्धनमा भएकाे वास्ता बिर्सिएर
मालिकका दम्भकाे अलिकति रस पिएर
अनावश्यक
सडकमा हिंडिरहेका
सराेकार बिहीन यात्रुलाई किन भुक्छस् हँ !
ए कुकुर ! तँ तेराे चेतनालाई चिन्नसक्छस् ?
घर छिचोल्दै भागेका
प्रतिध्वनिकाे लम्बाई नाप्न सक्छस् ?
वेदनाकाे समयभन्दा बाहिर
बेस्वादका क्षणहरु पछार्दै हिंडेका
आफ्नै परिवर्तनको
हाेस नराखी बाँचिरहेका
निर्दाेष मानिसहरुलाई किन भुक्छस् हँ ?
मालिकका कुकुरहरुलाई
आफू पराश्रित हुँ भन्ने थाहा छैन
मालिकका कुकुरहरुलाई
कसैकाे शाैखाश्रित हुँ भन्ने थाहा छैन
रुटिनबद्ध जीवन बाँचिरहेका
अथाताे सुखाकाँक्षा साँचिरहेका
निर्मम् समयसंग जबरजस्त
सम्झाैता गर्न बाध्य
अधमराे आशाका मसिना त्यान्द्रहरु समाएर
सानाे आस्थाकाे गाेरेटाे हिंडिरहेकाहरुलाई
काैसी र बार्दलीबाट किन भुक्छस् हँ ?
मालिककाे शाैखका निम्ति
कृत्रिम उचाइ नापिरहेका
उच्छिस्ट भाेजनकाे
जुठाे आशिर्वाद थापिरहेका
मालिककै अभिमानकाे व्यापार गर्न
तथाकथित ब्राण्डकाे विज्ञापनमा
सजिएका
खुल्ला सडकका स्वतन्त्र कुकुर जस्ताे
ल्यागत नभएका
नम्बरी आहारामा पनि
तागत नभएका
ए लाछी कुकुर !
आफ्नै पाैरखमा जीवन बाँचिरहेका
सडकका मानिसहरु देखेर
किन भुक्छस् हँ ?

०००
गाैरादह, झापा