मेरा जवान बा
वि.सं.२०८०
जुनू घिमिरे : मेरा बा, बडिबाले जस्तो, मैलो कमिज लगाउनु हुन्नथ्यो माइलाबाको जस्तो, च्यातिएको ज्वारीकोट पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढेसकालको कहानी -१
वि.सं.२०८०
मुक्ति पोखरेल : छाला चाउरियो सबै बल गयो गोडा गले पाखुरा कालो केस फुल्यो गयो नजरको
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध चिन्तन
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : विकार दूर बन्दछन् प्रयास वृद्धले गरे विषाक्त डढ्न सक्तछन् सुकार्य वृद्धले छरे सखाप
पुरा पढ्नुहाेस्
डिस्को लाग्दैछ धाम यो
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : बुढो भएर के गर्नु ? छैन फुर्सद कामको बुढीले ताकिता गर्छिन्, नाम जप्नु
पुरा पढ्नुहाेस्हैँसाबुढी
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : काला केश नि काँस झैँ सब फुले गाला परे चाहुरी घुम्दैनन् अब ओठ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली (काव्यअंश- ६)
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : गल्दैयो अनुहार चाउरिपना देखिन्छ सर्वाङ्ग नै सुक्को पात बटारिएसरि भयो यो जिन्दगी भारझैँ
पुरा पढ्नुहाेस्
फैलिएको छ त्रासदी
वि.सं.२०८०
डिल्लीराज अर्याल : आमाबाबु हिँडेका छन् बुढ्यौतीका बजारमा छोराछोरी गुडेका छन् कोरियामा, कतारमा जो यहाँ छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला- २३)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : सिपको समादर गरौँ छन् पारङ्गत यी विभिन्न सिपमा हाम्रा बुढ्यौलीजन । जुट्छन् साधनमा
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरा कान्छा बाको खबर केछ ?
वि.सं.२०८०
विश्वनाथ ढुङ्गेल : छैन भेट उनको मेरो काका बा वुढो हुनु भो होला बितेका दिन सम्झि
पुरा पढ्नुहाेस्
बा ! (काव्यांश-४)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : बाबा दिव्य विचार सागर सरी स्रष्टा उषा ज्ञान हुन् । सङ्ला साहस भर्न
पुरा पढ्नुहाेस्
