नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

महेन्द्र मोक्तान :

“बल्ल ढुक्क भो”- अवकाश ग्रहण गरेकै दिन श्रीमानले भने ।
“अँ ! जिन्दगीभरि बदनाम र स्थानान्तरण भएर थन्को लाग्यो, अनि गजक्कै भएर बोल्न सकेकै हो । जोरी-पारीले ममाथि काखी बजा’को थाहा छ ?” श्रीमती प्वाक्क रिसाइन् ।

सत्य मनमै राखेर उनी चुपचाप कोठातिर पसे ।
“मनोबल र इज्जत हराएका लुइतामे लोग्ने मानिस सायद तपाईं मात्र होला । जवाफ नभएपछि यसरी सुइँकुच्चा ठोक्छन् ।”-मौनताको मन पेटमा बुइँ चढ्दै अझ एक सिँडी चढिन् उनी ।

सहसा श्रीमान फुत्त निस्केर सत्य ओकले- “सबै सासंद,सत्ता पक्ष, सरकार र सम्बन्धित निकाय भ्रष्टाचारी भएसी रूपियाँ पिपासाहरूको विरोधी हामी थोरैलाई यसै गर्छन् भनेर थाहा छैन ?”

“अल्छेले जस्तो जैसेले जान्दैनन् ! आँट भए पो राख्न सक्छन् आफ्नो पक्ष ! नाच्न जान्दैनन् आँगन टेडो !” -फेरि नि बिच्किई उनी ।

धैर्य नगुमाई उनले भने- “हेर ! एउटा हुटिट्याँउले स्वर्ग थाम्न कहाँ सक्छन् ? नाँच्न जानेको भए जागिर खारेज ! अनि हाम्रो यो सुखी परिवारको के हाल हुने थियो ?”

०००
गैरीबास, कालेबुङ, भारत ।