पाँच व्यङ्ग्य लघुकथाहरू
वि.सं.२०८३
हरिशंकर परसाईं : व्यङ्ग्यानुवाद : रमेश समर्थन १. अर्को फरहाद यो हालसालैको कुुरो हो । एउटा
पुरा पढ्नुहाेस्
अन्तर्य
वि.सं.२०८३
मीनप्रसाद लामिछाने : गाउँमा एउटा नमुना मा.वि. छ । र, गाउँमै नामी एकजना समाजसेवी वुद्धिजिवी पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
सिंहदरबार डोजर र राष्ट्रवादको चक्की
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : सम्माननीय प्रधानमन्त्रीज्यू, प्रधानमन्त्री निवास, सिंहदरबार, काठमाडौँ । चिसो चुल्हो, च्यातिएको खल्ती र छिमेकीको
पुरा पढ्नुहाेस्
साधारण सभाको तयारी बैठक
वि.सं.२०८३
रामकृष्ण ढकाल : पर्दा खुल्छ । मञ्चको बीचमा केही थान टेबुलहरू बर्तुलाकार पारेर राखिएका छन र
पुरा पढ्नुहाेस्
सुव्यवस्था
वि.सं.२०८३
सुरेशकुमार पाण्डे : "देशभित्रको व्यवस्था कहिले सुधारहोला ?"- रामप्रसाद आफ्नाबाटै फतफताए। उनी एउटा घरको नक्शापास गराउन
पुरा पढ्नुहाेस्
नेताको व्यथा
वि.सं.२०८३
रामकुमार पाँडे : राजनीति र नेता पानी र घैटो बराबर हुन् । जस्तो घैटोमा हाल्यो राजनीति
पुरा पढ्नुहाेस्
अज्ञानताको विज्ञान
वि.सं.२०८३
शिवप्रसाद जैशी : यथार्थताको धरातलमा कुनै पनि चिजवस्तुका बारेमा जानकारी राख्नु ज्ञान होला। त्यस्ता चिजवस्तुका बारेमा
पुरा पढ्नुहाेस्
जङ्गली समाज !!
वि.सं.२०८३
कलानिधि दाहाल : "अलओल्य धनले परिपूर्ण छु म। मलाई मात्र स्वास्नी चाहिएको हो।अन्य केहीको आर्थिक आवश्यकता
पुरा पढ्नुहाेस्
दाइजात्रा !
वि.सं.२०८३
गायत्री लम्साल : माफ गर्नोस्– गाईजात्राको बेला दाइजात्रा देख्दैछु । देखेको कुरो नकाटेर नदेखेको कुरो काटे
पुरा पढ्नुहाेस्
प्रतिबिम्ब
वि.सं.२०८३
लक्ष्मी रिजाल : “यो दरबारको सबैभन्दा ठूलो झूट कुन हो ?” प्रश्न सुन्नासाथ झ्यालछेउमा उभिएका पूर्वराजाको
पुरा पढ्नुहाेस्
