लाँकुरीभञ्ज्याङबाट काठमाडौँलाई गाली ?
वि.सं.२०८२
नरनाथ लुइँटेल : काठमाडाैंँ ! तँ बेइमान छस् जतिसुकै सुन्दर छु भनेर फूर्ति लाए पनि तँ
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरो अभिव्यक्ति कविता होइन
वि.सं.२०८२
खगेन्द्र नेउपाने : चर्को घाममा आत्तिएकाहरु रातको अन्धकारमा मात्तिएकाहरु फोहोरी शब्दको पोखरीमा मस्ती गरिरहेछन् अवसरको भिडबाट
पुरा पढ्नुहाेस्
खिचडीलालहरु
वि.सं.२०८२
प्रेम वली ढकलपुरे : पैतीस वर्षदेखि काङग्रेस, एमाले मावोवादीले जनतालाई मकर सङ्क्रान्तिमा खिचडी खुवाउँछौ भन्दै पछि
पुरा पढ्नुहाेस्
लालपुर्जामा फोटो टाँस्न त पाइन्थ्यो
वि.सं.२०८२
केशवराज अर्याल : बूढीको कचकच सुन्दासुन्दै कतिखेर निदाइएछ । बिहानीपख ब्युँझिँदा सपनामा बर्बराउँदै रहिछे । त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
परिहास
वि.सं.२०८२
उत्तमकृष्ण मजगैयाँ : मुरली सुन्ने इच्छा तिम्रो म पनि बजाउन सक्छु राम्रो भन जप्छ्यौ किन काला
पुरा पढ्नुहाेस्
आवा
वि.सं.२०८२
रविन तिम्सिना काेर्काली : हेलो आज बिहानै आवा आयो फोन, म्यासेन्जर, भाइवर, ह्वाटसएप, ईन्स्टग्राम आदिको जमानामा
पुरा पढ्नुहाेस्
हार्दिक श्रद्धाञ्जली राजनीति !
वि.सं.२०८२
गायत्री लम्साल : यो कल्कलाउँदो उमेर लाउँलाउँ र खाउँखाउँको बेला एकाएक तिम्रो हत्या कसरी भयो ?
पुरा पढ्नुहाेस्
ऐनामा पनि कहिले मुहार हेर
वि.सं.२०८२
लक्ष्मण नेवटिया : ऐनामा पनि कहिले मुहार हेर, बिति रहेछ प्रतिक्षण यो उमेर। गर्नु पर्ने कार्य
पुरा पढ्नुहाेस्
राष्ट्रियता !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : हरियो कार्ड बोकेर राष्ट्रियता सुनाउँछन् हुँदैन शिरमा टोपी संस्कार के सिकाउँछन् ? विरोध
पुरा पढ्नुहाेस्
राम्रो पाठशाला
वि.सं.२०८२
डिल्लीप्रसाद मूलतिहुन : आहा ! त्यो पाठशालामा चर्पी रहेछ सुन्दर बहुतै बासना चल्छ बाहिरैसम्म हर्हर ।१
पुरा पढ्नुहाेस्
