balkrishna khanal
मान्दैन मेरो मन
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : सोचेको मनमा थिए म अबता,होला कि केही भनी। उस्तैलाग्छ सुधार आखिर यहाँ, देखिन्न
पुरा पढ्नुहाेस्बन्छौ घमण्डी किन ?
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : काँचो रैछ इटा सिमेन्ट नकली, कर्मी बिनाकामको। पैरो जान्छ यहाँ शधा सरवदा, बेकारको
पुरा पढ्नुहाेस्गर्दैछ ऊ मनपरी
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : बस्छौ मन्दिरमा घसेर विगुती, घण्टी बजाई कन। भन्छौ धर्म गरे भनेर सबको, केधर्म
पुरा पढ्नुहाेस्पुर्खाहरूको कुरा
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : आँधीले घरको कसिङ्गरहरू, उड्ला नसोचौ कबै। राख्ने छैन निसान सम्म घरको, लेला उडाई
पुरा पढ्नुहाेस्निस्पक्ष होला कहाँ ?
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : राँको बाल्न सिपालु थे म पहिला, हान्थे म ढुङ्गा पनि। बाटो बन्द गराउदा
पुरा पढ्नुहाेस्उस्तै हुँदैनन् सब
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : पाटीको भरमा परेर बसियो, मिल्नेछ मौका भनी आसै आस बिते सबै दिनहरू, भेटेन
पुरा पढ्नुहाेस्मागेर खानेहरू
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : माग्ने लस्कर आज यो गरिबका, झुप्राहरूमा पुगे ढोगे पाउँ चुमेर यी गरिबका, माथा
पुरा पढ्नुहाेस्सामन्तका छाउरा
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : जाग्लान् यो मनमा मुना प्रकृतिका, खुल्लान् तबै लोचन। टिप्नेछन् ति मुना तबै कविजिले,
पुरा पढ्नुहाेस्खाए पचाए सब
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : खाएहुन् कसरी सिमेन्ट सरिया, जेला ति मज्दूरको। खाएको पनि सब पचाउन सक्यौ, तिम्रो
पुरा पढ्नुहाेस्जान्ने बिगारू भए
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : को भन्दा कमको छ यो मुलुकमा, जान्नेहरू छन् सबै। जान्ने हुन् सब यो
पुरा पढ्नुहाेस्
