नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बालकृष्ण खनाल :

सोधेमा जनले खुला हृदयले, बोल्दैन केही पनि।
जस्ले शासन गर्छ कोर्ध मनले, सद्दाम जस्तो बनी।।
औसीको जुनझै हराउँछ सधै, भेटिन्न केही गरि।
सुन्ने हैन कुरा विद्वान जनको, गर्दैछ ऊ मनपरी।।

दारी काट्न समेत फुर्सद नभै, काट्दैन दारी कबै।
जम्मा गर्छ जताकतै सहरमा, आफू सरीका सबै।।
सेवन गर्छ नसा मिले जतिसबै, छोड्दैन केही पनि।
फुर्ती गर्छ सधै हुनेर नहुने, राजा मनै हो भनी।।

कालो पैरनमा सजिन्छ जहिलै, कालैछ भित्री मन।
केही छैन इलम बिना इलिमको, जोड्यो कसोरी धन।।
जोखेको छ सधै हिरा र अबरख् , भेट्दैन सरकारले।
जोडेको छ सुना हिरा र अबरख्, उद्योग ऊ गर्छके।।

उल्टो काम गरीरहेछ अहिले, जे काम गर्दैछ ऊ।
भागी हिड्छ सधै भएभित हुँदै, सामुन्य पर्दैन ऊ।।
कस्को काम गरी रहेछ उसले, जान्दैन कोही पनि।
हाम्रो शासक पो भयो नकचरो, दासी कसैको बनी।।

भागी हिड्छ सधै बिना कसुरको, कैदी बनेको छ जो।
अर्काको इसरा बुझेर चलने, कैदी सरीको त हो।।
बाबाको रिसले बिगार गरदै, आगो लगायो घर।
पोलेको घरको बसेर अहिले, हेर्दैछ पाजी पर।।

०००
टिकापुर, कैलाली