मन्त्री बिलौना
ध्रुव नेपाल : पृथ्वीनारायण शाहले ठुलो दुःख गरेर नेपाल मुलुक आर्जेको हुँ भनी पोखेको दुखेसो उनको
पुरा पढ्नुहाेस्फाल्नु भयो त लुतो ?
भोज अर्याल : लुतो फाल्ने सक्रान्ति भनौं कि साउने सक्रान्ति भनौं त्यो पनि सकियो हैन त
पुरा पढ्नुहाेस्पर्दाभित्रको बुढ्यौली
वासुदेव गुरागाईं : आँखाभरि आँसु पार्दै बुढा भनिरहेका थिए– तपाईंहरूका अगाडि कुराले ठिक्क पार्छ नि ।
पुरा पढ्नुहाेस्अप्जसिया कुर्सी
खग प्रसाद नेपाल : "मैतीदेवीमा ताजा फर्सीको मुन्टा पाइन्छ रे।" रुपाले भनिन्। "ए !" उसले भन्यो।
पुरा पढ्नुहाेस्ज्या ! बिर्सिएछ !!
धनराज गिरी : "आफ्नो गीत गाउँने है, अब आइन्दा अरूको कुरा नकाट्ने ! तैट, यस्तो नकाम,
पुरा पढ्नुहाेस्राजनीतिक लुतो
सीताराम नेपाल : वर्षभरिको लुतो फालेँ । लुतो बिनाको आनन्दको कल्पना गरेँ । आहा सायद स्वर्गीय
पुरा पढ्नुहाेस्समय
सुरेशकुमार पाण्डे : "हजुरको दोस ठहर भएन जान सक्नुहुन्छ।"- जज् साहेबले निर्मललाई सफाइ दिंदैभने। " अदालतममा
पुरा पढ्नुहाेस्भाले
शेषराज भट्टराई : अहिले एउटा लाेकगीत सम्झनामा आइरहेको छ "राताे भाले क्वायाँक्वायाँ सुत्केरीलाई ख्वाएँ, सुत्केरीको नामगरी
पुरा पढ्नुहाेस्परिणाम यहि त होला ?!
रामकृष्ण ढकाल : हाम्रा पूर्खाहरू कति दूरद्रष्टा थिए भन्ने कुराको एउटा ज्वलन्त उदाहरण हो- काठमाडौ हाँडिगाउँको
पुरा पढ्नुहाेस्अदृश्य जेल
अन्जु शर्मा : भवन आलिसान छ। भवनको बालकोनीबाट चारैतर्फको दृश्य नियाल्दै थिइन बिमला। उनको आँगनमा थपक्क
पुरा पढ्नुहाेस्


































