नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ठाकुरप्रसाद अधिकारी :

छिमेकी धानचरी बाजे गाउँका टfठाबाठा भनि कहलिए पनि उहाँको आर्थिक अवस्था दयनिय, न्यूरोड, बिशाल, बजार भोटाहीटीको फुटपाथे नाम्ले भरियाको जस्तै नाजुक थियो । बाजेको पालाको बकुमफुसे दौरा सुरुवाल पोशाकमा सजिएर थोत्रो भेडीसिङ्गे साइकल चढेर व्यापार गर्दा दिनभर जोतेर थाकेको हत्तु गोरुजस्तै दुब्लो र पातजस्तै पातलो भएका थिए ।

एक दिन थाकेर बसेको बेला क्वीन्टल बम महापुरूषसित आँखा जुधे । उन उसले भन्यो–
ए ! धानचरी तिम्रो बकुम्फुसे यै दौरा सुरुवालले यतिको तिम्रो उन्नति हुन्छ ?
उसले यत्तिमात्रै के भन्या थ्यो– ‘थुइक्क ! म पनि यति सानो गहन कुरो नबुझ्‌ने थाङ्ने ! महापुरूषको तौलमात्र ठूलो होइन रहेछ बुद्धि पनि त झनै ठूलै रहेछ ।

अनि धानचरी बाजे धान व्यापारमा नखरा पारी धेरै टिक्न सकनेन् । चटक्क रत्पार्कको चटकेले हातको सफाइ गरेर साइकिल चलाउने साइकिलझै उनले धानव्यापार चिलिम धुवाँमा उडाएझै मजाले उडाइदिए ।

केही दिनपछि उही पुरानो घरको गुहे लिपपोत धन्दा ! नेता भेटघाट पनि पन्छाए ।
हैन ! टायरको चप्पल घिसारेर बीसाैँ तिसाैँ किलो वजनको भारी खेपेर शरिर र खप्पर चिथोरिने गरि पचासौँ माइल पर व्यापार गरेर के पार लाग्ला !

अब धानचरी भएर खुशी हुनु सट्टा उनी घरको भविष्यको आर्थिक विस्तार गर्न महापुरूषहरूको पुच्छर भएका छन् । शहर बजारतिर अड्डाअखाडातिर उनलाई बाक्लै भेटिन्छ । उनले त पैसा पोशाउने नयाँ पेसा पो समातेछन् ‘बिचौलीया’ । यो पेसा सम्हालेको धेरै भएको छैन तर उनलाई असाध्य पोसाएको छ ।

०००
तुप्चे– ४, चनौटे । हालः चमती, काठमाडौ– १५ ।