नुवाकाेटमा २०१७ सालमा जन्म भइ हाल काठमाडाैं निवासी ठाकुरप्रसाद अधिकारी कृषि विकास बैङ्कबाट सेवा निवृत्त भएपछि साहित्यिक सिर्जनामा सक्रिय हुनुहुन्छ । आत्मपरक शैलीमा लेख्न रुचाउने अधिकारीका ‘रोएको बाटो’ कवितासङ्ग्रह (२०७३), ‘समयको आवाज’ संस्मरण सङ्ग्रह (२०७६) र ‘बेसारे घुर्की’ व्यङ्ग्य निबन्धसङ्ग्रह (२०७९) गरी चार कृतिहरू प्रकाशित छन् । अधिकारी हाल अस्ट्रेलियामा रहे पनि फित्काैलीमा निरन्तर व्यङ्ग्य निबन्ध लेखिरहनु भएकाे छ ।
जागिरको जाल कि साहुको चाल !
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : हामी तीनजना साथी थियौँ । २०५८ सालतिर देशमा दरवारहत्यकाण्डसंगै मावोवादी जनयुद्ध झनै बढ्दै
पुरा पढ्नुहाेस्हाकिमको कालो कर्तुत
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : वुढो विद्वान आफ्नै अफिसमा गजधुम्म भएर बसेको थियो । यो उसको कर्पोरेट कम्पनीको
पुरा पढ्नुहाेस्शिलाको चिठी पूर्वपतिलाई
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : इन्स्पेक्टरकी शिला नाम गरेकी श्रीमती थिइन् । उनी रुपमा र विद्यामा पनि अब्बल
पुरा पढ्नुहाेस्व्यङ्ग्य लेख्नु भो हजुर ?
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : हजुर व्यङ्ग्य कसरी लेख्ने ? व्यङ्ग्य लेख्छु तर लेख्नलाई अलि समय छैन ।
पुरा पढ्नुहाेस्सेकुवा बाजेलाई अर्को पत्र !
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : बाफ रे बाफ सेकुवा बाजे– तपाइँलाई कति सम्झेँ कति !ं तपाईं न त
पुरा पढ्नुहाेस्टुकुचा !
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : ए टुकुचा तिमी दौडिँदा अलकापुरी बोल्छ तिमी घिस्रिँदा झुकेको काठमाडौ बोल्छ तिमी बागमतीमा
पुरा पढ्नुहाेस्बडोहरूको तगडो चर्चा
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : छिमेकी किन ? छिमेक नभए सृष्टि र दृष्टि रोकिन्छ । होइन रहेछ ।
पुरा पढ्नुहाेस्हल्ला जस्तो हल्ला किन ?
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : हल्ला जस्तो हल्ला किन ? हल्ला सुन्दा सुन्दै संसारमा सबैका जुनी बित्यो ।
पुरा पढ्नुहाेस्आधुनिक नाता आतङ्क
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : धेरै अघिदेखि मैले जान्दा नाता आजको जस्तो आतङ्क यस्तो थिएन । उसको छोरा
पुरा पढ्नुहाेस्खुट्टा
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : खुट्टा जति भाँच्चिए पनि हिँड्न छाड्दैनन् नेताहरु नेताको को नेता अहिले एकले अर्को
पुरा पढ्नुहाेस्

thakur adhikari


























