व्यङ्ग्य लेख्नु भो हजुर ?
वि.सं.२०८३
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : हजुर व्यङ्ग्य कसरी लेख्ने ? व्यङ्ग्य लेख्छु तर लेख्नलाई अलि समय छैन ।
पुरा पढ्नुहाेस्सेकुवा बाजेलाई अर्को पत्र !
वि.सं.२०८३
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : बाफ रे बाफ सेकुवा बाजे– तपाइँलाई कति सम्झेँ कति !ं तपाईं न त
पुरा पढ्नुहाेस्टुकुचा !
वि.सं.२०८२
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : ए टुकुचा तिमी दौडिँदा अलकापुरी बोल्छ तिमी घिस्रिँदा झुकेको काठमाडौ बोल्छ तिमी बागमतीमा
पुरा पढ्नुहाेस्बडोहरूको तगडो चर्चा
वि.सं.२०८२
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : छिमेकी किन ? छिमेक नभए सृष्टि र दृष्टि रोकिन्छ । होइन रहेछ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
हल्ला जस्तो हल्ला किन ?
वि.सं.२०८१
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : हल्ला जस्तो हल्ला किन ? हल्ला सुन्दा सुन्दै संसारमा सबैका जुनी बित्यो ।
पुरा पढ्नुहाेस्आधुनिक नाता आतङ्क
वि.सं.२०८१
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : धेरै अघिदेखि मैले जान्दा नाता आजको जस्तो आतङ्क यस्तो थिएन । उसको छोरा
पुरा पढ्नुहाेस्
खुट्टा
वि.सं.२०८१
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : खुट्टा जति भाँच्चिए पनि हिँड्न छाड्दैनन् नेताहरु नेताको को नेता अहिले एकले अर्को
पुरा पढ्नुहाेस्राग कसको ?
वि.सं.२०८१
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : उहिलेका सूर्य खुइलिसके । मेरो भुरो राग कसले सुनिदेला । पीउठाने मुलाको हरक
पुरा पढ्नुहाेस्अतीतको पत्रु सेठलाई पत्र
वि.सं.२०८१
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : आरणीय सर्वप्रिय ! सेठज्यू नमस्कार अस्ति रातिदेखि निद्रा बिग्रेर बिर्सेर पनि सम्झिरहेछु ।
पुरा पढ्नुहाेस्ठगाईको दबाई प्रतियोगिता
वि.सं.२०८१
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : पहिलो दृश्य - एउटा श्रमिक ठग महोदयले अर्कोलाई सोधे तपाईं कुन चाहिँ ठग
पुरा पढ्नुहाेस्
