नुवाकाेटमा २०१७ सालमा जन्म भइ हाल काठमाडाैं निवासी ठाकुरप्रसाद अधिकारी कृषि विकास बैङ्कबाट सेवा निवृत्त भएपछि साहित्यिक सिर्जनामा सक्रिय हुनुहुन्छ । आत्मपरक शैलीमा लेख्न रुचाउने अधिकारीका ‘रोएको बाटो’ कवितासङ्ग्रह (२०७३), ‘समयको आवाज’ संस्मरण सङ्ग्रह (२०७६) र ‘बेसारे घुर्की’ व्यङ्ग्य निबन्धसङ्ग्रह (२०७९) गरी चार कृतिहरू प्रकाशित छन् । अधिकारी हाल अस्ट्रेलियामा रहे पनि फित्काैलीमा निरन्तर व्यङ्ग्य निबन्ध लेखिरहनु भएकाे छ ।
रोएका बाटो
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : आतेजाते बाटो कैद भएछ खातेपाते पेट बैध भएछ टाटेपाटे बैश बेहुलो भएछ खुल्ला
पुरा पढ्नुहाेस्सोच्दा सौच्दै
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : मानिसको बुद्धि र सुद्धी हराउने भनेको सोचाइबाट नै हुन्छ । सोचाइ मानवपिच्छे फरक
पुरा पढ्नुहाेस्कसौँडी मोह
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : आधुनिक मान्छेलाई बाँच्नको लागि छाना माना दुवै चाहिन्छ । त्यो आकाशबाट फूल बर्सेर
पुरा पढ्नुहाेस्साथी ! चिन्ने हो
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : पाठकवृन्द -दुनियाँमा आँखा टल्किने साथी धेरै देखियो । धेरै तिल्के पिठे मिल्के झिल्के
पुरा पढ्नुहाेस्नयाँ मन्त्री
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : नयाँ मन्त्री छैन नयाँ जस्तो उहि पुरानाे बासी आँखा च्यातिरहेछन् केही परिवर्तन छैन
पुरा पढ्नुहाेस्झोलाका झोले कुरा !
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : यो समय झोला र झोलेकै छ । तर फलिफाप हुन्छ भनेर चौतारीमा नाँचेजस्तो
पुरा पढ्नुहाेस्पोशाकको फुर्ती
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : उहिलेको पोशाक खुइलिए अहिलेको फैलिए । पोशाक लाएर कतै आँखा भयानक चम्काइयो कतै
पुरा पढ्नुहाेस्सपनाको देश
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : सपनालाई आधार मानी एक टुक्रा गन्थन मन्थन कोर्न खोजेको छु । मेरो जमर्कोमा
पुरा पढ्नुहाेस्जात्राको झङ्कार
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : वास्तवमा आजको जुग जात्रेयुग हो भन्दा फरक पर्दैन । यसो भन्दा तपाईंलाई के
पुरा पढ्नुहाेस्खेलमा झेल
ठाकुरप्रसाद अधिकारी : आमा पट्टीको मामा न त बाबु पट्टीको काका नाता नभए नि खेल खेलनै
पुरा पढ्नुहाेस्

thakur adhikari




























