नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

लक्ष्मण नेवटिया :

​ऐ जिन्दगी, तिमीले मलाई केही गन्दैनौ,
म पनि तिमीलाई कहाँ केही गन्छु र ?
तिमी सधैं आफ्नै मनपरी गरिरहन्छौ,
म पनि अब तिम्रो पछि कहाँ लाग्नेवाला छु र ?

​कहिले तिमी छाया भएर छल्छौ,
कहिले तिमी चर्को घाम भएर पोल्छौ,
कहिले सुनौला सपनाको आशमा सुताउँछौ,
कहिले तन्द्राबाट झस्काएर जगाउँछौ।

​म त आँसु लुकाएर हाँसी पनि दिन्छु
तिमी अवसर खोज्दै पटकपटक रुवाउँछौ,
न अब कुनै गुनासो छ, न तिमीसँग बस्ने रहर छ,
बस अब तिम्रो नालायकी असह्य भएर
​प्रष्ट भन्न चाहन्छु कि-

ऐ जिन्दगी ! खबरदार !
तँ आफ्नो बाटो लाग, म आफ्नो बाटो लाग्छु !!!

०००
विराटनगर