नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सडक छेउमा मास्क लगाएर हिँडिरहेको
एउटा हात अनुहार अगाडिको धूलो हटाउँदै
अर्को हातले मास्क सहितको नाक छोप्दै
फोहोरमा खुट्टा पर्छ कि भनी हिँडिरहेको
म सोच्दछु
काठमाण्डु फोहोर हो या फोहोरी काठमाण्डु हो ।

लाग्छ कसैले
फोहोर र दुर्गन्धको बीचमा काठमाण्डु बनाएको छ ।
कयौ दिनदेखि नउठेको त्यो फोहोर
आफू फोहोर भएकोमा आफैलाई घिन लाग्दो हो ।
चिल्ला गाडीमा टिपटप बनेका मानिसलाई देखि
उठाएर ठाउँमा फ्याल्देऊ न भन्दो हुन् ।

भाषणमा मात्र फोहोर उठाउनेहरूको
सफा र सुन्दर काठमाण्डुको सपना सुनेर
मस्त निद्रामा भएजसरी वास्ता नगरी
सडक छेउमा सफा भएर हिँड्नेलाई
कुनै वास्ता व्यास्ता भने छैन ।
आफू चिल्ला चिप्ला बनेर हिँड्न पाएपछि
यो फोहोरी राजनीतिले फोहोरी बनाएको
काठमाण्डु फोहोरको राजधानी बनेको छ ।

मन्दिर नै मन्दिरको शहर काठमाण्डुका
भगवान् पनि दुर्गन्धले उहिल्यै भागेहोलान् ।
तर आस्तिक हामी अझै पनि फोहोरमै टेकेर
पशुपतिनाथको पूजा गरी धर्मात्मा बन्छौ ।
बागमतीको कालो ढल बगेको पानी चढाई
स्वर्ग पुग्ने झिनो आशा अझै बोक्छौं ।
विचरा हामी
दुर्गन्धित र फोहोरी काठमाण्डुमा
सुन्दर र उज्ज्वल भविष्यको सपना देख्छौं ।

000

कंचनरुप नगरपालिका, सप्तरी