नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एक ढाकर खुसीहरू
जब ढाकर नै प्वाल परेर बाटोमा खसेपछि
बुढी आमा एकोहोरिएकी छिन् पूर्वतिर हेर्दै
बिहान उठ्ने घामसँगै आफ्ना अरुण र वरुण
जुरुक्क उठेर सिकुवामा
टुप्लुक्कै आइपुग्छन् कि भनेर ।

रातको सिरानी लगाई
निदाएका घाम सधैँ बिहानी ब्युँझन्छ
फेरि निदाउँछ थाकेका निन्द्राको सिरक ओढेर
घाम उठ्नुभन्दा पहिला उठिन् बुढी आमा
बुढी आमासँगै निदाएका बिर्खेबा
तर उनी कहिल्यै उठेनन् घाम उठेजस्तै गरी
बिर्खे बाका लागि भाले कहिल्यै बासेनन् ।

जेठो छोरो जहिल्यै देश काँधमा बोक्छु भन्थ्यो
देश निक्कै भारी हुँदोरहेछ क्यारे
सकेन बोक्न र विसायो देश ऊ आफैँ ढलेपछि
कान्छो छोरो पनि निकै देश बदल्छु भन्थ्यो
देश बदल्ने कलिला सपनाहरू थुन्सेमा बोकी
छिर्यो जङ्गल जनयुद्धका लागि
ऊ जनयुद्धबाट शहीदमा बदलियो ।

शान्ति घोषणापछि
बदलिए सारा नाराहरू
बदलिए सारा नारा लाउने सर्वहाराहरू
तर बदलिएन उसले बदल्न खोजेको देश ।

०००