नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

केशवराज अर्याल :

बूढीको कचकच सुन्दासुन्दै
कतिखेर निदाइएछ ।
बिहानीपख ब्युँझिँदा
सपनामा बर्बराउँदै रहिछे ।

त्यो बालुवाटारको जग्गा
बेचेर किनेको सुन हो ।
यो मेरो तिलहरी हो, खै ले ।
ओई तान् न त्यसले खोसेर लगी ।
छिटो तान् न ।

उसले खै के तान् भनी कुन्नी
विपनामा इँजार तानेर
आफू पनि लडी
मलाई पनि लडाइदिई ।

एकछिनपछि सन्नाट्टा छायो…
म फिस्स हाँसेँ ऊ हिस्स भई ।

०००
नुवाकाेट