भूपिन खड्कालज्जा
तिम्रो मकसद के हो मोरेन्द्र नदी ?
तिम्रो मसला के हो सिँजनाथ राज ?
हेर, आज म टिल्ल मातेको छु,
भन, निधारमा टाँसेर आफ्नो उत्तेजित लिङ्ग
कुमारी देशको बैँस हरण गर्न
किन यसरी नाङ्गै निस्कयौ इण्डिया गेटबाट ?
दुनियाँ लजाइसक्यो
निधारबाट तल झार आफ्नो लिङ्ग र छोप
अनि मलाई जवाफ देऊ,
लप्लप लप्लप
तिम्रो मुखबाट किन दुई जिब्राहरू निस्कन्छन् ?
कुनै विषालु सर्पका झैँ ।
तिम्रो छातीभित्र किन पापको खानी भेटिन्छ ?
तिम्रो बेलायती बुटले
अझै किन मेरी आमाको छाती कुल्चिन्छ ?
तिम्रो द्वैध चरित्र बुझिनसक्नु छ भरते
तिम्रो जिब्रोले भन्छ
कि तिमी हौ हाम्रो सबैभन्दा असली दोस्त
र तिम्रो दाँतले
मुस्किलले बचाएको मेरो शान्तिलाई डस्छ !
तिम्रो द्वैध चरित्र बुझिनसक्नु छ भरते
दुई नाउमा राखेर दुई खुट्टाहरू
कथित लोकतन्त्रको नदी तर्न खोज्छौ ।
मनभरी छरेर हिँसाको बिउ
अहिँसाको गीत गुन्गुनाउँदै हिँड्छौ ।
लगाउँछौ भातृत्वको चर्को नारा
र मानवताको घाँटी निमोठ्दै हिँड्छौ ।
भन, तिम्रो इरादा के हो भरते ?
निधारमा टाँसेर आफ्नो उत्तेजित लिङ्ग
कुमारी देशको बैँस हरण गर्न
किन यसरी नाङ्गै निस्क्यौ इण्डिया गेटबाट ?
के तिम्रो भूमिमा पुछेको हैन फिरंगीले फोहोर खुट्टा ?
मेरा पुर्खाहरू लडे तिनीहरू बिरुद्ध ।
हेर अझै को लड्दैछ एलओसीमा ?
एक फोक्सो हावा नपाएर तड्पिँदै तड्पिँदै
को बस्दै छ सियाचिन ग्लेसियरमा ?
को को लडेका हुन् विश्व युद्धमा तिम्रो देश जोगाउन ?
को को मरेका हुन्, बहत्तरको लडाईंमा ?
नसोच्नू, यो मेरो गर्वको विषय हो
म मेरा प्रत्येक शासकलाई
मेरा पूर्खाको रगतको व्यापार सन्धिका निम्ति घृणा गर्छु ।
घृणा गर्छु, तिमीलाई पनि
जो यो इतिहास बिर्सिएर
मेरी आमाको पटुकी फुकाल्न खोज्छ ।
यस्तो बेला म कसरी चुप बस्न सक्छु ?
म कसरी घातक सन्धिहरूमा
फेरि अर्को जाली ल्याप्चे ठोक्न सक्छु ?
इतिहास मेरो कमजोरी थियो
त्यसलाई अब सच्चाएर बलियो बनाउन चाहन्छु ।
के तिम्रै राज्यमा उठेका होइनन् खालिस्थानका नाराहरू ?
र यसरी भड्काउँदै हिन्छौ भने मेरा भाइहरू,
म तिम्रो दादागिरीको खिलाफमा
सबैभन्दा अग्र पङ्क्तिमा उभिन चाहन्छु !!
म बिल्कुल सतर्क छु
यति त बुझ्छु अब–
तिमी धर्मको राजनीति गर्छौ र सत्तामा पुग्छौ
आफूलाई ठूलो माछा सम्झन्छौ
र कुरका साना माछाहरू निल्न खोज्छौ ।
तर यसको अर्थ
हामीलाई तिम्रो खोक्रोपन थाहा छैन भन्ने होइन,
सार्क खेलकुदमा धेरै मेडल जितेकै आधारमा
तिमी हाम्रो मालिक होइनौ
र होइनौँ हामी तिम्रा दास !
जबकि ओलम्पिकमा तिमीले जित्ने
त्यही एउटा स्वर्ण पदक न हो !
ए मेरो हिमालको चिसो पानीले प्यास मेट्ने भरते
ए मेरो पाखुरीको रगतले युद्ध जित्ने भरते
ए मेरो बुद्धको नाम बेचेर रोटी खाने भरते
दुनियाँ लजाइसक्यो
निधारबाट तल झार आफ्नो लिङ्ग र छोप
अनि मलाई जवाफ देऊ,
लप्लप लप्लप
तिम्रो मुखबाट किन दुई जिब्राहरू निस्कन्छन् ?
कुनै विषालु सर्पका झैँ ।
(भारतीय नाकाबन्दी बिरुद्ध समर्पित कविता ।)
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest








































