नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हैजा परे टर्ला पखाला चले टर्ला,
यसपालि त लुतै आयो जे जे पर्ला पर्ला ।
खुट्टो कन्यायो टाउको चिलाइदिन्छ,
टाउको कन्यायो खुट्टो चिलाइदिन्छ,
ढाड चिलायो हात चिलायो बेस्सरी कन्याइदिएँ,
कन्याउँदा नि नभएर काउसो खन्याइदिएँ ।

हात चिलाए पैसा पाइन्छ, खुट्टा चिलाए जुत्ता,
टाउको चिलाए टोपी लाइन्छ, ज्यान चिलाए लुता ।
यता फक्र्याे ख्वार ख्वार पा¥यो, उता फक्र्याे ख्वारख्वार पा¥यो,
घाउ त कति कति हजुर खोया नै दुई बोरा सत्यनास पा¥यो ।
न गर्मीमा आउँछ लुतो न जाडोमा आउँछ
अचानक आउँछ लुतो व्यायाम कसरत गराउँछ ।

म एसएलसी पास भएर क्याम्पस पढ्न गाको
त्यही बेला लुतो आएर के के भाको भाको ।
अहँ थाहा छैन मसँग को को पल्केछ
म गएसी क्याम्पसभरी लुतो सल्केछ ।
महिनैपिच्छे नुहाउँदा नि लुतो भागेन,
तातोपानीले ज्यान खुइलियो फुर्ति जागेन ।

कक्षामा हल्ला चल्छ सर पिट्नुहुन्छ विद्यार्थी तर्सिन्छन्,
विद्यार्थी शान्त हुन्छन् म चल्छु सर नै तर्सिन्छन् ।
कता कापी समाउनु कता लिनु कलम,
पढ्न सड्न छोड भाइ, डिस्कोतिर चलम् ।
न चिलाएर हाँस्न मिल्छ, न कन्याएर रुन
न शान्त रहन्छ मन, न छ यसको गुन ।

कति आए डाक्टरहरु कति आए वैद्ये,
सबै डाक्टर फुकिलण्ठु कसले पार्ने सद्दे,
झाँक्री आयो ढ्याङ्ग्रो ठोक्दै के–के डाक्यो डाक्यो,
उसैलाई लुतो सल्क्यो आत्तिएर भाग्यो ।

पिपलको जरा थियो जरा कसले कुट्ने,
ओखती गर्ने पैसा पाए उही लुट्ने,
न देउताको रोग भनुँ न त विज्ञानको
न शिक्षितकै रोग ठानुँ न त अज्ञानको ।
मोटोघाटो ज्यान थियो भयो सुकेलुती
काम गर्नु पो के सक्छु र खायो सुतीसुती ।

ससुराली कुदेँ हिजो सहन नसकेर,
सासुससुरा जम्मै भागे ताल्चै ठाकेर
न घरमै सुख चैन छ श्रीमतकिो कचकच छी,
आइएम महाकुष्ठरोगी प्लिज डन्ट टच मि ।
बित्यो एउटा वैश त्यसै गोठालोमा रुँदारुँदै,
भेडाबाख्रा बालीतिर आफू कुद्या कुदै
जिन्दगी यो घर न घाटको कतै मोडेन,
लुते दशा लाग्या लौ कहिल्यै छाडेन ।

लुतो रोग निको पार्न मन्दिर भाक्न गएँ,
मेरो छायाँ पर्नसाथ देउता अलप भए ।
लौन मन्दिर रित्तो भयो के अच्चम भो,
पुजारीले परैबाट लौरोले पिट्यो ।

कति मन्त्री फे¥यो देशमा कति कानुन फे¥यो,
तर यो लुतोलाई न कानुनले हे¥यो न सरकारले हे¥यो ।
सत्तामा पुग्छ जो कुर्सी समाइराख्ने त्यो,
संविधानलाई लुतो आयो कन्याइदिने को ?

मल्हमपट्टी डेटोल पानी पाउडर पनि घसेँ,
शरीरभरि घाउ लिएर दोबाटोमा बसेँ ।
लाग्छ लुतो डढाइदिउँ छेउमै सलाई छ ,
लुतो भन्दा ज्यानको मायाँ बढी मलाई छ ।

देशैभरी लुतो आयो के गरी पो टर्ला,
साउन संक्रान्ति कहिले आउँछ पात्रो हेर्नुपर्ला ।
चारघरे, नुवाकोट