नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

वासुदेव शर्मा लुइटेल

(१)
कखरासम्म नखारेकी कप्तान्नीले
कवि सम्मेलनको निम्ता पाइन् ।
ज्वाइँ साहबको धक्कु लाइन्,
चिनियाँ पुतली हाँस्तै आइन्,
कविता सुन्दै अलख मिलाइन्,
विधाम पारी पाउडर लाइन् ।
ग्राफूचाहिँ –
निम्ता दिनेको नाता परिएन,
त्यसैले होला –
निम्तालुमा नाम दरिएन !

(२)
बागवजारमा बरफ बेच्नेले
पार्टी सदस्यको नाता लायो,
अतिथि सत्कार समितिमा ठाउँ पायो,
थर्मस थन्क्याई सिंहदरबार धायो,
बिदाइ भोजमा दुई बोतल खायो ।
आफूले त
झण्डा बोक्ने काम गरिएन,
अनि निन्तालुमा नाम वरािएन !

(३)
सांस्कृतिक कार्यक्रममा हुल्याहा आए,
मेच ठटाए, सिट्टी बजाए ।
गण्यको लहरमा ड्राइभर आयो,
बल्कोनीमा बस्न पायो ।
मान्यको निम्तो पुरोहितले पाए,
टोलभरिमा धक्कु लाए ।
बदाम बेच्ने साहू गनिए,
तमाखु पसले महाजन भनिए,
दरबारियामा ढोके आयो,
धाकले गर्दा निम्ता पायो ।
कलाकारमा बाङ्गे आयो,
काउचमा बसी भटमास खायो ।
विदेशी प्रतिनिधि हजाम आयो
चून मिसाई सुर्ती खायो ।
स्वास्नीको निम्तामा लोग्ने आयो
प्रगतिशीलको पदवी पायो ।
हल्ला गर्ने, साइनु पर्ने,
सबका सबले निम्ता पाए !
भूल आफ्नै हो
मौका छोपी चाकरी गरिएन,
निम्तालुमा नाम दरिएन !

०००
‘भीमसेनपाती’ (२०२७)