नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

गोर्खाली भनिँदा फुरुक्क भइयो बेचेर अस्तित्व नै
अर्काकै भरथेग मात्र गरियो दानी बनेरै सधैं
हाम्रो देश अरे धनी प्रकृतिमा यो बुद्ध प्यारो भूमि
भोका गोरु लिई लठैतहरूले दाइरहन्छन् घुमी ।

खेतीवाल भए नि देश जनता भोकै छ छातीभरि
पानीमा कहलिन्छ विश्वभरमै प्यासै छ घाँटीभरि
अग्लो माथ भए नि गर्नु अब के होच्याइँदाछन् मन
नाङ्गो आङ लिएर हिँड्छ दुनियाँ कल्पेर पापी मन ।

द्यौता छन् अनगिन्ति भक्त बनियो पर्खेर औँला गनी
रोजै मन्दिरमा पूजा गरिरह्यौँ क्यै हुन्न गर्दा पनि
यस्तो लाग्छ मलाई आज किन हो भन्द्यौन बुझ्नेहरू
भत्काई छरपष्ट पारूँ अब यी बेअर्थ देवलहरू ।

हाम्रा कानुनले सबै हकहरू हाम्रै त खुम्च्याउँछन्
साँढेकै अधिकार प्रष्ट बुझियो त्यल्लाई उल्क्याउँछन्
जो हो नायक भ्रष्ट दुष्ट मतिको त्यै दिन्छ अर्ती सुन
कैलेसम्म सुनेर बस्नु मनमा ए देशबासी गुन ।

कमलाकुञ्ज, ओखलढुङ्गा