नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

जगदीश्वर पोखरेल :

टलक्क टल्की दिनेश जस्तै प्रकाश लाली छरेर खुल्छन् ।
दिएर मेवा गरौ न सेवा पिता र माता प्रफुल्ल हुन्छन् ।।
सिँगान झर्दा बिराम पर्दा बुझेर आफैँ छिटो जचाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा यो बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।१

सुपुत्र भन्दै गरेर माया खटेर आफैँ बिहान साँझ ।
हिमाल जस्तै उचो छ माथा बिकेन किञ्चित् झुकेन ताज ।।
शरीर गाले अगाध माया गरेर पाले पुजेर पालौँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा यो बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।२

विशाल छाती बनेन घाती दयालु बानी असाध्य राम्रो ।
झुलुक्क झुल्क्यो दिनेश लाली रहेछ आभा अपार राम्रो ।
सुवर्ण धागो अपूर्व लाग्यो पिता र माता खुलेर छायौँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा यो बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।३

अनन्त माया दिएर आफ्नो फुरुक्क पाऱ्यौँ हलक्क हुर्के ।
पवित्र माया अपार छाया सलक्क पाऱ्यौँ फुरुक्क फुर्केँ ।
हियार भित्रै पियार दिन्छौ पवित्र माया दिएर पाल्यौँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा यो बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।४

असीम माया बलिष्ठ काया बनाइराख्यौँ हिमाल टल्क्यो ।
पिता र माता बनेर दाता सुसार गर्दा मुहार झल्क्यो ।।
बसेर भोकै दिएर छाया प्रचण्ड गर्मी छलेर साच्यौँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा यो बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।५

०००
लमजुङ