नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विश्व विनोद :

नाम पनि अचम्मको हुन्छ, कहिँ न कहिँ लेखाउनै पर्छ, देखाउनै पर्छ । नाम लेखाउने कुरा ठाम विशेष मिले ठिकै हो, काम बिशेष मिले ठिकै हो तर कहिलेकाँही नामले नै असाध्यै झ्याउ लगाउँदो रहेछ यदि नाम लेखियो भने ।

गत साल साथी भाईको बीचमा बसेर तीन बुके फेट्दै थिएँ । हरेक साथी भाईको नाम र थर नै लेखेर मज्जाले माल काट्दै हेर्दै थियौं । कुन मोराले सन्को लगाएछ कुन्नि प्रहरीले हामी बसेको घरलाई तीन फन्को लगाएछ अनि झ्याप्पै पारेर समातिहाल्यो । मैले तीन बुके खेलेको हैन भन्न नपाई मेरो गोजीमा भएको परिचय पत्र र कागजमा माल आएको ठाउँमा लेखेको नाम भिडाउँदा मिलि त गो अनि त्यो तिहार भर अड्डा घरको भद्दा बसाई भै हाल्यो । देख्नु भयो नि नाम लेख्दाको काईदा ।

त्यस्तै आठ नौ कक्षामा पढेको बेला हुँदो हो, गाउँको डिलमा समिको चौतारो थियो । पुरानो रुख ढलेकोले नयाँ समिको बिरुवा कसैले सारेको थियो । कमलो बोक्रा भएकोले त्यसलाई खुर्कदै भकाभक हामीले नाम लेख्न थाल्यौं । आहा ! त्यहाँ नाम खोपिँदा यति आनन्द भयो नि । तर भोली पल्ट गाउँको मिटिङ बसेछ । बल्ल बल्ल हुर्कन लागेको बिरुवामा हाम्रो नाम देखे पछि भद्र भलाद्मीको टोलीले हामीलाई समातेर बिस पटक उठबस गरायो । अनि दिनहुँ एक महिनासम्म गएर त्यो रुखमा पानी हाल्ने बनायो । नामै लेख्दाको हरकतले यस्तो पो बनायो त हौ ।

आमाले बजार बाट भाँडा किनेर ल्याउँदा बा को नाम खोपेर ल्याउनु हुन्थ्यो । एक दिन घरको भाँडो हरायो । पल्लाघरे साहिँली आमैकहाँ पुगेको होला भन्ने अनुमान थियो । केही महिनापछि डुल्दै हिँड्दा तल्ला घरे काईँला बाजेको घरमा पो त्यो भाँडो बिराजमान रहेछ । बुढाले त्यो भाँडो आफ्नै भनेर ढिपि गर्दा भाँडमा खोपिएको लिपी देखाएर मात्र भाँडो फिर्ता भयो । कहिलेकाँही लेख्दा चाहिँ फाईदा नै हुँदो रहेछ ।

पहिले पढ्न बस्दा होस्टेलमा पनि बसियो । खास गरि पेन्टी हराउन थालेपछि मलाई निकै चिन्ता लाग्न थाल्यो । हरेक पटक नयाँ पेन्टी फेर्नेमा मै पर्दथे किनकी मेरो पेन्टी निकै हराउँथ्यो । अब त भएन भनेर पेन्टीमा नमेटिने गरि गोप्य तरिकाले नाम लेखेर सुकाएँ । तर पनि त्यो चोरी भयो । तर पछि चोर चाहीँ पत्ता लाग्यो है, पल्लो कोठामा बस्ने शान्तीले मेरो पेन्टी गज्जबले चोर्दी रहेछिन् । नाम सहितको पेन्टी पत्ता लागेपछि सबैको सामुन्ने बकाउँदा उन्ले मेरो एक दर्जन पेन्टी चोरेकी रहेछिन् । अब अर्काले लगाएको पेन्टी के लगाउनु भनेर उनैलाई दान पो दिएको थिएँ मैले त्यो बेलामा ।

आजकल तिलहरीमा नाम लेख्ने चलन आएछ । अझ भएन भनेर जलहरीमा समेत नाम लेख्ने चलन आएछ । गरिखानु नपर्ने तर लेखाई टोपल्नु पर्ने गज्जबको यो चलन तपाईलाई कस्तो लाग्यो कुन्नी भन्दिनुस त लौ ? देश परिवर्तनको सकारात्मक पाईला चालेको भए त जनताले आफैं मनमा नाम लेख्थे होलान् हैन र ? हुन त अस्ति विदेशले दिएको मुर्रा भैंसीको ढाडमा पनि नाम लेख्न नमिलेर नलेखेको होलान् । तर मुर्रा भैंसीले जन्माएको पाडा पाडीको नाम चाहिँ यिनै नेताको नाममा राख्नु पर्छ ल । तारेमाम् !

०००
लमजुङ