नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सञ्जय साह मित्र :

मेरा एक छिमेकीलाई कुत्ता पाल्ने सोख थियो । लोकल, स्वदेशी र विदेशी गरी सबै किसिमका कुत्ताको संग्रह नै पालेको थियो । उसलाई सबै कुत्ता प्यारो थियो । अनेक रङ, उचाई, आकार र तौलका कुत्ताहरूको समूह साँच्चिकै समावेशी थियो । सबै कुत्ता प्यारो थियो उसलाई ।

कोही भुक्थ्यो, कोही लुक्थ्यो । कोही खोक्थ्यो, कोही हल्का टोक्थ्यो । कुनैलाई उसले बोक्थ्यो त कुनैलाई ठोक्थ्यो । अनेक चरित्रका कुत्ताहरू विचित्र थिए ।

एक दिन कुत्ताहरूमा म ठूलो हुँ भन्ने पर्न गयो । जिउ ठूलो हुने कुत्ता, रौँ ठूलो हुने कुत्ता, भुकाइ ठूलो हुने कुत्ता, सबैलाई दबाउन सक्ने कुत्ता आदिले आफूलाई ठूलो भएको दाबी पेश गरे । कुत्ताहरूमा मेल हुन नसकेपछि मालिकले जसलाई ठूलो मान्छ उही हुने भयो । पहिलेदेखि मालिकलाई रिझाउने बानी परेका कुत्ताहरूले झन् खुसी पार्ने प्रतिस्पर्धामा उत्रिए ।

मालिकको सेवा गर्न कुत्ताहरू तँछाडमछाड गर्न थाले । एउटाले भुक्यो, – मालिक, म कम्तीमा सहायक कुत्ता हुन पाऊँ ।

अर्कोले आग्रह गर्‍यो, – मलाई मुख्य सहायक कुत्ता नियुक्त गरिबक्सियोस् ।
मालिकनेर कुनै कुत्ताले हेड कुत्ता नियुक्तिका लागि आग्रह गर्ने आँट गर्न सकेन । नयाँ नयाँ पद सिर्जना गरेर आफूलाई मुख्य सेवक भनेर चिनाइदिन मात्र खोज्यो ।

मालिकको व्यवहार परिवर्तन भयो । मालिकलाई लाग्यो, कुत्ताहरू बौलाए । सतर्क हुनुपर्छ ।
केही नसुने झैँ गरेपछि कुत्ताहरूलाई लाग्यो, मालिक बौलायो । सेवाको नै पचेन ।

छिमेकीहरू हामी एक बिहान चिया खान बस्यौँ । कुत्तामालिक चैँ थिएनन् । हामी छुट्याउन सकेनौँ, मालिकले कुत्ताको सेवा बढी गर्छन् कि कुत्ताले मालिकको । कुत्ता मालिकले आफ्नो मालिकको सेवामा दिनहुँ खटिनुपर्थ्याे, कुत्तासेवाबाहेक ।
कुत्ता र मालिकमा हेड कुत्ता चाहिँ चिन्यौँ ।

०००
गरुडा, रौतहट