नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आजको एक बिहान
गाउँ भएर पोखियो छातीभरि
र, मनले भन्यो
अझै मन त गाउँमै छ कान्छा !
बाँच्नुको जिजिविषाले
हतारोको जिन्दगी दौडेर
ऊ सहरमा पस्यो
र, एउटा समयको सपना
ओइलाएर झर्यो ।
मन नभएर पनि बाँच्न सकिन्छ र कान्छा ?
यो खरितेको निन्द्राजस्तो बाँचेको सहर
मेरो टाउकोमा बुढी गाई
देश भएर डामिएको छ ।
र, म सोचिरहेछु
यो निर्वाचन जस्तो खरिदबिक्रीको पेशा
बहुत फस्टाएको छ सहरमा ।
के म यो बुढी गाई
बोर्डर कटाउने मियालाई
विकासका नाममा बेचूँ ?
कि
घाटा खपेरै सही
उसको अस्थिपन्जरको टाँक
राष्ट्रियताले सिलाऊँ ?

०००
दमक, झापा