नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल  :

ठूलो क्षार प्रशान्त सागर तरी पुग्ने महादेश छ ।
सातो जान्छ उचाइमा हुइँकिँदा के खास उद्देश्य छ ?
निद्रा टर्दछ जेट ल्याग सहँदा अत्यास यात्रा पल ।
मान्छे ताक्छ अमेरिका किन अहो बिर्सेर जन्मस्थल ?।१।

के आकर्षण भेट्छ मानिस त्यहाँ फर्किन्न ओर्लेपछि ।
घण्टे जागिर खानुपर्छ नपढे जोगिन्न क्यै सम्पत्ति ।
स्वप्ना देख्छ सदैव नागरिकता फुत्काउने दाउ छ ।
नेपाली पहिचान नै डलरमा साट्ने कुरा आउँछ ।२।

बाँझो देश अमेरिका अघि थियो बाँझै छ ऐले पनि ।
लामो क्यै इतिहास छैन यसको सस्तो र निस्तो जुनी ।
बासी खानु छ छैन फुर्सद त्यहाँ मान्छे हुने मेसिन ।
किस्तामा घर, कार किन्छ त्यसमै भासिन्छ राती दिन ।३।

भान्सामा परिवार भेट नहुने पर्ने सधैँ एक्लिन ।
श्रीमान्ले पनि श्रीमतीसित सँगै बस्ने नजुर्ने दिन ।
हुर्काएपछि छुट्टिई पर हुने छोरा र छोरी पनि ।
आफन्तीपन पाइँदैन, छ फिका मुग्लानको जीवनी ।४।

कैले खानु र दाल भात, निउरो गिठ्टा, टुसा, चम्सुर।
अण्डा दूध र पाउरोटि कुखुरा खान्की छ यै मञ्जुर।
मीठो तिख्खर स्वादिलो चिज कुनै भेटिन्न,छन् बैगुन।
छोटो पैह्रनमा छ दङ्ग दुनिया छल्किन्छ गोरे धुन।५।

फेला पर्छ इमानदार नहुने भोग्छन् कडा कानुन ।
गोली चल्छ अतीव दुर्व्यसन चन् सामाजिकी बैगुन ।
घट्छन् दुर्घटना निकै सडकमा, आँधी हुरी त्रासदी ।
भित्री द्वन्द्व र रंगभेद छ अझै त्यो देशमा सम्प्रति ।६।

ठूलो देश इसाइको मुलुक त्यो जाडो र गर्मी अति ।
एसी छैन भने मरिन्छ छिनमै बेकारको सम्पति ।
पार्छन् स्वाङ अनेक आधुनिकता देखाउने होड छ ।
फोस्रो भौतिकवादतर्फ छ ढिपी, अध्यात्म नै लोप छ ।७।

आफ्नो मौलिक धर्म, संस्कृति चिनो छैनन् शमी, पीपल ।
पाइन्नन् तुलसी पवित्र मठ, गौ, को दिन्छ गङ्गा जल ।
जाने घाट चिता कहाँ छ र त्यहाँ मिल्दैन पीताम्वर ।
हामी वैदिक हिन्दुको प्रिय थलो नेपाल नै सुन्दर ।८।

०००
काठमाडौं