नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल :

हेर्दाहेर्दै मुलुक थलियो सप्रिए भ्रष्टचारी ।
मिल्नै छोड्यो अब त तँ-नखा दिक्क छन् कर्मचारी ।
उद्योगीको इलम सकियो खर्च थेग्नै सकेन ।
नेपालीले अनसन गरे भात भान्सा चलेन ।१।

बूढाको पेन्सन बिच पर्‍यो ओखती किन्नु केले ?
साह्रै चर्को महसुल भयो पेल्छ भन्दैछ लेले ।
तर्कारी, चामल र मसला, तेलको भाउ उर्ल्यो ।
व्यापारीको पसल कसरी चल्नु, बिक्तैन कुर्ल्यो ।२।

खातामा छन् अलिक रुपयियाँ बैंकमा दाम छैन ।
खाँचो टार्नै कठिन छ यहाँ चेक नै साटिँदैन ।
नेता बुझ्छन् अकुत सुविधा नोटका छन् भकारी ।
भ्रष्टाचारी प्रमुख पदमा छन् बसेका डकारी ।३।

ठूला मंत्री प्रतिनिधि भए देशमा ज्यानमारा ।
रैती हुन् वा सहिद विधवा छन् सबै कर्महारा ।
यस्तो वेला लखपति भए पूर्व माओ लडाकु ।
अन्यायीको, लुट छ, महगी व्याप्त छन् धूर्त, डाँकु ।४।

भन्थ्यौं हामी सपुत जनको देश हाम्रो महान ।
नेता जन्मे कपुत कसरी पाल्नु आफ्ना जहान ।
खाडी लाग्यो रगत पसिना छैन खै रोजगारी ।
कुद्छन् नेता-गण दिनदिनै एम्सिसीको पछाडि। ।५।

धेरै लाए ऋण मुलुकले थेग्न गाह्रो अवस्था ।
नेता पोस्ने गरिब जनको ज्यान मार्ने व्यवस्था ।
सत्ता लिप्सा चरम छ दशा देशको छैन थाह ।
कस्ले बुझ्ने किन युवकले गर्दछन् आत्म-दाह ?।६।

भ्रष्टाचारी बदनियत छन् राम के हुन् हराम ।
निस्केका छन् जुलुस प्रहरी बस्तछन् जागराम ।
साँचो बोल्दा कुटपिट गरी लादिने ठोकतन्त्र ।
झुट्टा खेती लहलह भयो देशमा भोकतन्त्र ।७।

गाह्रो साह्रो स्थिति छ कसरी दैनिकी गास जुट्ने ?
आयो बेला अब त जनता जुर्मुराएर उठ्ने ।
खेती के होस् मल बिउ विना पिल्सिँदैछन् किसन ।
श्रीलङ्काको हविगत नहोस् बुद्ध द्यौ आत्मज्ञान ।८।

०००
काठमाडौं