नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रामप्रसाद पन्थी :

ससुराकी एक्ली छोरी मात्तिएकी मोरी
पाई भने सानो निहुँ खोजी हाल्छे जोरी ।

मेलापात जान्न भन्छे रुखोसुखो खान्न
मात्तिएकी माइतीमा गाह्रो भयो धान्न ।

कैले बन्छे रण चण्डी कैले उग्र तारा
कजाउँछे घरायसी काम धन्दा सारा ।

भैँसी बेची किनि दिएँ मोबाइल मैले
सेल्फी खिची टिक्टक् गर्ने धन्दा भयो ऐले ।

भए पनि सुख छैन नभए नि दुःख
फेंद बसी काट्न थाल्छे चढाएर रुख ।

कैले भन्छे मेरो बाबा कैले भन्छे राजा
समाएर कुचो कैले बजाउँछे बाजा ।

धाक धक्कु माइतीका चुरी फुरी ठूला
रुखो बोली बोलौं भने जल्न छोड्छन् चुला ।

खल्ती खाली देखी भने गजधुम्म पर्छे
टन्न पैसा देखी भने मुस्काएर मर्छे ।

चर्को बोल्न हुन्न कैले झर्को फर्को गर्छे
सुस्त बोले रिसाएर आँखा मात्रै तर्छे ।

मेलापर्व आएपछि सधै ठुस्स पर्छे
सुन किन्न हिँड रानी भन्दा मख्ख पर्छे ।

०००
रेसुङ्गा न. पा. २ छापटोला, गुल्मी