नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

१.
सधैं दुखीरहन जान्ने व्यथा उही गानो मेरो
साथ सधैं गरिबी छ, तारामन्डल छानो मेरो,
विशाल देशको महान मान्छे सगरमाथा मेरो आस्था,
बिहान खाएँ टुङ्गो छैन भरे पाक्ने मानो मेरो ।

२.
सङ्घषमा जीत सधैं साहसीकै हुनेगर्छ
कछुवाले आफ्नो घाउ, बालुवाले धुने गर्छ
मान्छेहरू दुख देखी तर्किएर भाग्ने गर्छन्,
तर दुख सधैं आइ मेरो पाउ छुने गर्छ ।

३.
आफैं कोर्छु साँधसीमा विचार आफ्नै छ
मनग्गै छन फौजसेना, हतियार आफ्नैछ,
मर्नुलाइ नै युद्ध मान्छन् बकम्फुस्से बुद्धुहरू,
हरिसँग लदाइको आधार आफ्नै छ ।

चन्द्रनिगाहपुर, रौतहट