नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हे राजेन्द्र सखा गुरो सकलका हे प्यार मेरा रवि
तिम्रो नाम भयो पवित्र जगमा हे यार मेरा कवि
नेपाली जनको ब्यथा भुवनको जान्ने तिमी हौ सदा
कस्तो काल भयो कठै जगतमा धान्ने तिमी हौ सदा ।

के के भो भन है पुरी जनकको के भन्छ छाती पिटी ?
टोपी आज पराइ भो नगरमा बोके सबैले झिटी
यस्तो सुन्न पर्यो अहो विमलजी सद्भाव सारा मरे
आए रे घरमा बिथोल्न जनको आधार बाच्ने हरे !

उस्तै दक्षिण भो विवेक तुहियो नाका सबै बन्द भो
टाढा पुग्नुथियो विकासपथमा यात्रा कठै मन्द भो
बस्थे हेर मिली परेर भरमा गम्छा र भोटाहरू
साथीभाइ थिए मिले अघि बढे हाँडी र लोटाहरू ।

सीता राम बनी हिँडे सकल ती चम्केर तारा बने
गाए गीत मिठो रचेर कविता नेपाल प्यारा भने
प्यारो त्यो मिथिला अहो विगतको त्यो धामको धाम हो
सीता हुन् जननी हरेक घरमा टुप्पी सबै राम हो ।

बौलायो कलिकाल साल अहिले छाडा भयो जिन्दगी
माली फूल बने पराइ बरिलै टाढा भयो जिन्दगी
ढिक्का एक थियौं, लियौं पथ नयाँ लौ एकता गो कता ?
लाग्यो त्रास नयाँ हरेक मनमा नेपाल नै बेपता ।
चितवन