आमा
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : आमाको बल जान्न सक्छ कसले ढाक्छिन् यिनी पर्वत आमाको मन बुझ्न सक्छ कसले
पुरा पढ्नुहाेस्अधिक पूजित हून् अब ज्येष्ठ जन
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : युवकमा अपराध गरे कतिले कुलतले तन खार्न पुगे कतिले शुभ हुने कृत कर्म
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध भए पनि…
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : सक्खरको गुण हुन्न तितो अनि दिन्छ सबैतिर यो गुलियो पार्दछ जो जति वृद्ध
पुरा पढ्नुहाेस्
के बन्दछन् वृद्ध यी
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : सत्ता लम्पटमा हुरुक्कसँगले लाग्छन् उज्यालो नभै खस्ता र्याल सिँगान भिज्छ कपडा छि: छि:
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्धजनको गर्ने गरौँ आदर
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : ख्वाएथे यिनले बुता बल सबै हुर्काउँदा जीवन भुल्छौँ हाल नजानिदो किन यहाँ पारेर
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : जति छ सफर लामो जोसमा हौ नथाक वय अझ खँदिलो होस् भित्रभित्रै नपाक
पुरा पढ्नुहाेस्पिता हुन् महान्
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : म मान्छेहरूले दिएको जडौरी जुवा दाउ लाग्दा मिलेको जितौरी म आफैँ छु खोक्रो
पुरा पढ्नुहाेस्आमाको चिन्ता (२)
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : छोरामा अफसोस आउन पुगे पोलेर हाम्रो मन पार्ला खाक समस्त देह जसरी लाग्दा
पुरा पढ्नुहाेस्आमाको चिन्ता
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : छोराको दिल बुझ्न मुस्किल भयो गर्दा बिहे हुन्छ कि ? मात्रै बाहिर जान्छ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली
वि.सं.२०८२
कविराज घिमिरे : जहाँ टेक्छु खुट्टा त्यहाँ टेकिँदैनन् भएँ वृद्ध आँखा दुवै देखिँदैनन् हुती छैन मेरो
पुरा पढ्नुहाेस्
