नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कविराज घिमिरे :

न छोरा न छोरी गए दूर बस्ती
न छन् नाति साथी रहेनन् पनाति
गए चाड हाम्रा उतै छैन गेडो
भयो शून्यजस्तै उज्यालो कटेरो ।। १

कुनै बार बेला थियो घन्चमन्च
बसेका थियौँ पूर्ण मानेर सन्च
न ठाँटी छ बाँकी न हेर्दा पँधेरो
भयो शून्यजस्तै उज्यालो कटेरो ।। २

बुढीका चलेनन् दुवै हातपाउ
छ आफू विषेमा दुवै कान घाउ
सह्यार्ने न कोही छु आफैँ बखेडो
भयो शून्यजस्तै उज्याले कटेरो ।। ३

पठाएर पैसा विपत् टर्छ गल्जो
कहाँ लुक्छ मायाँ सधैँ बस्छ अल्झो
सबै हाल हाम्रो बनेको छ डेरो
भयो शून्यजस्तै उज्यालो कटेरो ।। ४

जजस्का फिरे पुत्र बक्सा बनेर
बन्यो हाल कस्तो त्यहाँको लु हेर ?
यहाँ राज्य आफैँ छ हेर्दा गठेरो
भयो शून्यजस्तै उज्यालो कटेरो ।। ५

बुबाको मुमाको सुकेको छ आँत
बढी बाँच्नसक्ने छँदै छैन बात
सबै आउनू है लगाएर फेरो
भयो शून्यजस्तै उज्यालो कटेरो ।। ६

०००
भक्तपुर बुसासमा अभ्यास