नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एसपीपीमा पनि पीपी कसले चाख्यो भन्नेमा बिवाद निजगढको रुखले खेप्यो । पीपी चाख्ने त आखिर भाले नै रहेछन् नि !

कुखुरीले कुरा चलाएपछि कुखुरा करायो ‘जान्नु न बुझ्नु गार्गी बनेर कराउँछे, यो बुढीको कुरा सुन्दा उदेक लाग्छ ।’

‘केको उदेक नि बुढा एउटा चुनाव गयो अर्को आउँदैछ भोट हाल्नेहरूको मुख चिलाई सक्यो, हात सल्बलाई सक्यो उनीहरूलाई त चाहिएको छ साँप्रा हो साँप्रा । त्यतिका साँप्रा त हामी नै हौं नि । मान्छे चेत्दैनन् काल हाम्रै त हो नि ।’

कुखुरा कुखुरीको कुरा सुनिरहेका निजगढका बाघ, भालु मयुर, कालिज लगायत यावत् पशुपञ्छीहरू एकै स्वरमा कराए ‘चुपलाग है चुपलाग, को छन् र सुरक्षित यहाँ’ थाहा छैन ।

जुनदिनदेखि तुलेगाँडाको खाँडो जाग्यो त्यही दिनदेखि अमनचैन नै भाग्यो । ‘आफू नहिंड्ने बाटै नसोध्नु’ भन्दै सव थरथर काप्न थाले । यही बेला धर्ती पनि काँपिन् । यस कम्पनलाई विदहरूले पराकम्पन भनेर थपथपाए । यता पुरानो दरवार अर्थात् गद्दी बैठक अगाडि बसेका उल्टो मुख बोकेका अर्काथरि तुलेगाँडाहरू गलल हाँसे ।

काठमाडौं