नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

श्रीप्रसाद पोखरेल :

परर ताली बज्यो । क्यामेराले सबैतिर बाट तस्विर खिचे ।
“यो हाम्रो राष्ट्रिय दिवस हो । सबै मिलेर यो दिवसलाई सफल बनाउनुपर्छ ।” नगर प्रमुख दयानन्दले लामो भाषणको अन्त्यमा भने ।

उद्घोषकले “अब दही चिउरा खाने कार्यक्रम छ । उपस्थित सबैलाई खाने कार्यक्रममा सहभागिता जनाइ दिनुहुन अनुरोध छ” भनि नसक्दै आसेपासे, हुक्के, चिलिमेले तँछाडमछाड गरेर सहभागिता जनाइसकेका थिए ।

हाम्रो देशमा राष्ट्रिय चाडको रूपमा मनाइने दिवसहरू औपचारिकता मात्र हुन थालेकाछन्। दिवसको महत्व, कुन वर्गको सहभागिता आवश्यक छ ? बिचार गरिँदैन । शहीद दिवसमा शालीकमा माल्यार्पण गर्ने र भाषण गर्ने । धान दिवसमा गमलामा धान रोपेर भाषण गर्ने । यस्तै अर्थहीन कार्यले एकातर्फ दिवसहरूको महत्व घट्दै गइरहेको छ भने अर्कातिर राष्ट्रिय ढुकुटीमा अपचलन बढेको छ ।

नगरपिताको प्रमूख आतिथ्यमा गरिएको कार्यक्रममा बाक्लै उपस्थित पत्रकारहरूले पारवहन सुविधाको खाम एक हातले समाउँदै अर्को हातले माइक समाएर प्रश्नको ओइरो हाले । जिब्रो चबाउँदै उनले जवाफ फर्काउने झिनो प्रयास गरे ।
“प्रमूखज्यू ! के यो दिवसले उत्पादनलाई टेवा पुग्ला ?”
“के यो साल आयात गरिने अन्नमा कमि होला ?”

“प्रमूखज्यू ! यो दिवस मनाउन कति बजेट बिनियोजन गरिएको थियो हजुरलाई सम्झना छ ?”
नगर प्रमुखले जवाफ दिए “आज मलाई अर्को कार्यक्रममा जान हतार छ तपाईँहरू सबै भोली कार्यालयमै भेटौँन ।”

०००
इटहरी, सुनसरी