नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नेताहरू जब रित्तो हुन्छन्
तुलो को पल्ला जस्तै
एकाएक उचालिन थाल्छन् ।
विचारको स्खलनले
नैतिकताको खडेरीले
लाज शरमको अभावले
यदाकदा हुने दुर्घटना र
घटिया दृष्टिकोणले ।

जब
गहकिलोपन स्वाट्टै हराउँछ
त्यसपछि
उनिहरू भित्रको मानवीय तत्त्व
शून्यमा झरिदिन्छ ।
तिनीहरू कपास जस्तै
तर सेतो होइन
मसिनो रेसा सरह
झिनो चित्तको बनि दिन्छन् ।
कागत जस्तै हलुको बन्छन्
एकदम खाली
जसमा केही अक्षर पनि हुँदैनन् ।

जब उनहरूको वजन घट्छ
उनीहरू एकाएक निर्वस्त्र हुन्छन्
उनीहरू भित्रको यथार्थ चित्र
क्रमैसँग दृष्टिगोचर हुन्छ
पारदर्शी सिसाको बाकस जस्तै ।
त्यसपछि त्यहाँ
आवेग डाह ईर्ष्या र नीचता
सल्बलाइरहेका देखिन्छन् ।
कसैका भाषण मार्फत
कसैका कलम मार्फत
कसैका व्यवहार मार्फत ।
यिनका आँखाहरूले
मात्र दुईवटा वस्तुमात्र देख्ने गर्दछ
पद र पैसा ।

पद र पैसाबाट जबसम्म नजर हट्दैन
तौल उजागर हुने सिलसिला जारी रहन्छ ।
अनि मात्र स्पष्ट हुन्छ
कसको औकात कति छ ?
वास्तविक वजन कति छ ?

०००
चितवन