नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अचेल
बासमति र जर्नेली चामल पाइदैन
आँपझुत्ते मार्सी र बिरिमफूल
जर्नेली अनदी र
घैया धानको चामल
बजारमा कतै छैन ।

बिक्रेताहरू चामलमा बास्ना छ भन्छन्
त्यो त गफमात्रै हुन्छ
कुनै चामल
निकै लामा दाना भएका पनि छन्
तर तिनमा पटक्कै स्वाद छैन
सबै नाम मात्रका
पाँच पाँच केजीका पोकाहरू ।

पुराना व्यापारीहरू भन्छन्
महेन्द्र छाप चामल स्वादिलो हुन्छ
नयाँ व्यापारीहरू भन्छन्
समाजवाद छाप पो गजब छ
कसैले
माओ छाप चामल देखाए
कसैले माक्र्स छापको नाम लिए ।

हुक्का र चिलिम छाप
भेडा गोरु र गधा छाप
हावा र बतास छापका चामलले
छ्याप छ्यापी बजार ढाक्यो ।

मैले ध्यान दिएर हेरें
खोलमा छापिएका चित्रहरू
निकै चित्ताकर्षक थिए
बाहिर भने सर्लक्क परेका
रहर लाग्दा र खाउँ खाउँ लाग्ने
सुन्दर तस्वीर भएका खोलहरू ।

व्यापारीहरूको वयानले मात्र होइन
हामी पनि
कुनै छाप चामलको सौखिन बन्यौं
तर हामीले
कहिले पनि प्याकेट खोलेर हेरेनौ
चामल खरिद गरिरह्यौं
भात पकाइ रह्यौं, खाइ रह्यौँ ।

जब भातको नमिठो गन्ध फैलियो,
हामीले खोल च्यातेर हेर्यौं
त्यसभित्र
खोलमा उल्लेखित चामल थिएन ।

पानीले भिजेर औँसा परेको
कुहिएको र सडेको चामल थियो
जसको प्रयोगले
पखाला लाग्न सक्थ्यो
उल्टी हुन सक्थ्यो
अजीणर् हुन सक्थ्यो
अन्त्यमा
मान्छेको मृत्यु समेत हुन सक्थ्यो ।

एकदिन अर्को व्यापारी भन्दै थियो
हामीसँग ढिकीमा कुटेको चामल छ
त्यसमा नाम अङ्कित खोल थिएन
त्यलाई कुनै पोकामा राखिएको थिएन ।
पोकाको चामलले आत्तिएका हामी
एकपटक
खुला चामल किन्ने बिचार गर्यौं
यसको प्रयोग गर्नेहरूले भने
यो पनि भने जस्तो छैन ।
जसमा ढुङ्गाका टुक्रा र रौं भेटिएछ
आधा त कनिका मात्र थियो रे ।

हामीले निर्क्याैल गर्यौं
मुख्य खाद्यान्न जस्तो कुरा
अब आयन्दा
विवेक पुर्याएर मात्र
चामल खरिद गर्नु पर्छ ।

०००
चितवन