नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कोपी रोषी, नबन अबिरे, छेप्न छाड्द्यौ जुगुप्सा ।
स्वार्थी दम्भी छलकपटका, भस्म हुन् क्रूर इच्छा ॥
खाली नारा प्रवचन गरी, मात्र वाग्जाल छर्ने ।
ढोँगी भोगी, चरित निफनी, बन्नु है काम गर्ने ॥

जे जे बोल्छौ मन तन तथा, कामले पूणर् पार ।
नौला नौला विधिप्रविधिमा, देशलाई सिँगार ॥
घिच्ने थिच्ने अतिसय बन्यो अग्रगामी प्रणाली ।
किच्ने मिच्ने अधम लतले, हुन्न कोही थकाली ॥

जिब्रो मीठो मन छ धमिलो, काम अस्पष्ट — भ्रष्ट ।
सत्ता हाक्ने अजिङर न-हौ, भोगियो धेर कष्ट ॥
मन्दी मास्दै मन मगजले, देश झट्टै उचाल ।
ढोँगी रोगी अब पनि बने, माफ गर्दैन काल ।

०००
धादिङ