नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी :

चाहे कानुनले बनाइदिएको होस् वा किसानले
बुख्याँचाहरूसँग बुद्धि र विवेक हुँदैन
बुख्याँचाले पसिना, आँसु र रगतको अर्थ पनि बुझ्दैन

सुकेका नर्कटको शरीरमा प्राणको आशा गर्नु पनि बेकार हो
खोक्रो र चर्किएको हाँडी न हो बुख्याँचा
दिमागको झझल्को दिने चर्किएको, खोक्रो र कालो हाँडीमा
विषालु सर्पहरूले गुँड लाएका छन् आजकाल
शरीरको आभाष दिन ठड्याइदिएको नर्कटका खुट्टाहरूमा
तीखा दाँत भएका मुसाहरू खेल्छन् आजकाल
मात्र खान्छ, जे पनि खान्छ र खाइरहन खोज्छ

आफ्नै टाउको कोतर्छ र झार्छ कालो विचौलियाको हत्केलामा
अनि थुक्छ विचौलियाको हातमा
भिजाउछ हाँडीको धुलो थुकले
अनि पोत्छ कालो आफ्नै बुढी औँलामा
एकपटक जिब्रोमा लगेर चाट्छ, बुढी औँला
आफैँले कोतरेको कालो र आफैँले थुकेको थुक
अनि लगाउँछ ल्याप्चे विचौलियाले बोकेको
घिनलाग्दो र गन्हाउने कागजमा

म बुख्याँचाहरूलाई नामले बोलाउन चाहिरहेको छु
म बुख्याचाहरूको न्वारन गर्न नाम खोजिरहेको छु
कृत्रिम बौद्धिकताको युगमा
म अझै बुख्याचाहरूबीच बाँचिरहेको छु र
बुख्याँचाहरूको जङ्कुको भोजमा पालैपालो सामेल भइरहेको छु।

०००

२०८० असोज १९ गते
काठमाडौं