नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल :

गणतन्त्र नयाँ उपहार भयो ।
नर-वानरको अनुगार भयो ।
भनियो असली जनतन्त्र छ यो ।
तर चित्त भने परतन्त्र भयो ।१।

जनयुद्ध भने हतियार भिँडे ।
निमुखा जनको शिर पाउ गिँडे ।
परमेश्वरको न गरे भजन ।
न छ काजक्रिया पशु झैं मरण ।२।

न छ भोजनमा बल हाल्न घृत ।
सुकुटीसित वाइन भो अमृत ।
खस बाहुन डाउन साँझपख ।
सुर बेसुर बन्नु भएछ हक ।३।

न त हिन्दु रहे न त बौद्ध रहे ।
कति दाइ र भाइ इसाइ भए ।
न त स्नान भयो जप, पाठ भयो ।
मठ मन्दिरमा न बिहान भयो ।४।

कुन चर्च गयो, कुन हर्ष भय ?
बुटिटाट भयो, अति खर्च भयो ।
कुन पास्टरले कति दान लियो ।
उसले कुटिनी हुन ज्ञान दियो ।५।

न विकास दियो न निकास दियो ।
ढुकुटी सकियो, भन के रचियो ।
न त नाक रह्यो, लिपुलेक गयो ।
कुहिरे मतिको अभिषेक भयो ।६।

छ अराजक नीति सदैव खडा ।
पद लोलुप छन् त्यसमै झगडा ।
गठबन्धनमा न छ नैतिकता ।
चुलियो महगी छ विकास कता ? ।७।

न त बन्छ सियो, नदिए इलम ।
उपचार सिटामल खै मलम ?
लुटपाट गरे, मुखिया गणले ।
छलछाम गरे मधु भाषणले ।८।

कुल धर्म कता, निज भेष कता?
स्वविवेक कता ? सत, देश कता.?
कुन लेलिनको किन पाठ जप ?
श्रुतिको शिवको किन हुन्न तप ?।९।

घटिया दलको छ अतीव छल ।
हर बेथितिको कुन गर्छ हल ?
सपना अपुरो, अलमल्ल भयो ।
गणतन्त्र अहा ! झलमल्म भयो ।१०।

न छ वाम सही न त दक्षिण छन् ।
हल गोरु दुबै मुख पश्चिम छन् ।
घुसखोर बढे, घर भाँड भयो ।
गणतन्त्र हरो गलगाँड भयो ।११।

अति धेर युवा परदेश गए ।
असहाय हुने घरभित्र रहे ।
न त उद्यम छन् न त चल्छ हलो ।
कसरी म भनौं गणतन्त्र भलो ।१२।

हर साधन छन् घरमै प्रकृति ।
छलछाम गरी किन एमसिसी ।
परतन्त्रमुखी गणतन्त्र छ यो ।
पहिचान गयो, बरवाद भयो ।१३।

०००
काठमाडौं ।