नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हेम अधिकारी :

आकाश उघ्रिएको छ त ?
छ्याङ्ग छ वातावरण
भनिन्छ
तुवाँलाको पर्दामाथि
सुदूर निलिमा नियाल्न हिँडेका आँखा
पर्दामुनिको छटपटी, अन्योल र वितृष्णामै
अल्मलिएर विलखबन्द
दुर्गन्धले नाक आफैँ खुम्चिन्छन्
यता फोहोर, उता फोहोर, जतातता फोहोर
फोहोरको डङ्गुरमा कैद हाम्रो समय ।

विपनामै देखाइएका र देखिएका सुन्दर
सपनालाई शहीद घोषणा गरिएको क्रुर समय
मरिनसकेका, ओइलाएका मात्र सपनाहरू
ब्युँझन सक्छन्
दावानल बनेर जाग्न सक्छन् ।
जबर्जस्ती शहीद ?
मार्ने को हो ?
सपनाको मृत्यु घोषणा गर्ने को हो ?
कैयौँपटक सपनालाई
सहिद बनाइएको
इतिहास बायाँ किनाराको साक्षी छ ।
ओइलाउँदै मृत्यु घोषणा गर्नेलाई ऊ सोधिरहेछ
के तिमीले युगपरिवर्तन चिनेका छौ ?
तिमीले भन्दैमा हुन्छ ?
सबैले चिन्नु र मान्नु पर्दैन ?

छैन छैन, माथि निलिमा स्वच्छ छैन
अन्योल, अपरिभाषित
त्रस्त मानव समुदाय
मृत्युशैय्यामा विश्वास
आशाको मृत्युमा
अचेत भरोसा, चिन्ताग्रस्त दुनियाँ
खै स्वच्छ छैन निलिमा ।

चाड आएको छ रे सधैँ माथि
गाउँमा न चाडबाड, सबै उजाड
मस्तले त्रस्त पारे
सपार्नेमा सखाप पारे
तल टेक्न कठिन कठिन
माथ निलिमा स्वच्छ छैन ।

०००
झापा, हाल काठमाडौं