नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हेम अधिकारी :

हामी झैँ कति गाउँमा सहरमा बस्छन् बिलौना गरी !
फुल्दैनन् पहरा र फाँट गरिमा बैसाकमा सुन्दरी
खुल्दैनन् सपना मधेसतिरका मुस्कान के हुन्छ र
रित्ता बास उजाडिएर झुपडी हा ! जीवनी बन्जर ॥१०२॥

हेरी त्यो नभमा सुदूर गतिमा फर्कन्छ यो रोशनी
हेछौँ गाउँ उजाडिँदैछ यसरी जाँदैछ लर्को गनी
शेर्पा गाउँ हिमाल काख सकिँदा बाँच्ला र के गौरव
सुन्दा लाग्छ जताततै छ पहिरो भो जीवनी बन्जर ॥१०३॥

हामी झैँ कति वृद्ध छन् सकसमा को देख्छ को हेर्छ र !
हामी झैँ जन बन्द छन् सकलमा को सुन्छ को देख्छ र !
हामी झैँ परिपक्व छन् बिपतमा को भन्छ को गन्छ र !
हामी छौँ अब आयुको समरमा भो जीवनी बन्जर ॥१०४॥

आँखा छन् मधुरा र कान मधुरा टोकिन्न सारो कुरा
खेली साथ रमाउने पनि यहाँ छैनन् सँगैमा भुरा
एक्ला छौँ घरमा रमाउन सँगी को साथमा हुन्छ र
सारा रक्त–विरक्त हुन्छ धरणी भो जीवनी बन्जर ॥१०५॥

आशा छैन सबै बिलाई सपना शून्यान्त सारा भए
पासा बन्छ सबै सुकेर बिपना दुःखान्त गन्दै गए
आफ्नो भो विदिशा दिशा छ कतिको देखेर के हुन्छ र
भाला भाल छिरेर हाल हुल भो, भो जीवनी बन्जर ॥१०६॥

०००
दमक, झापा