नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल :

भो भो छोड नहान मार निमुखा नादान प्राणी चुनी ।
बाराकी गढिमाइ रोक बध यो चित्कार चर्को सुनी ।
आफैमा परिपूर्ण छौ भुवनकी माता सबैकी भर ।
स्वार्थी मानिसले चढाउँछ वली भो लिन्न भन्ने गर ।१।

ऐय्या ! भन्छ दुखेर मानिस निकै काँढा बिझेका क्षण ।
त्यै मान्छे अपराध गर्दछ वली हान्ने नजाती प्रण ।
चाहन्छिन् भुवनेश्वरी हृदयको चोखो तपःसाधना ।
धिक्-धिक् पञ्चवली दियौ किन कठै ! आफूखुशी वञ्चना ।२।

के थाहा पशु त्यो गयो खुरुखुरु मौलो भएकोतिर ।
के पत्तो अलिखेर मर्नु छ कठै ! जाने त मान्थ्यो पिर ।
कोही छैन निसाफ निम्ति उभिने उस्को दया खाँतिर ।
मान्छे कायर धर्मभीरु बिचरा त्यो जन्तुको तल्दिर ! ।३।

आद्या शक्ति शिवा स्वयं भुवनमा गर्छिन् सबै सिर्जना ।
आफ्नै सृष्टि वली चढाउन भनी गर्छिन् कहाँ तिर्सना ।
स्वार्थी मानिस भोग खान्छ उनको संकल्प मात्रै गरी ।
बाँच्ने आयु छँदै वली स्थगित होस्, द्यौ न्याय हे ईश्वरी ! ।४।

पापी दानवको गर्यौ बध स्वयं चण्डी बनी लोकमा ।
तिम्रो मन्दिरमा नदी रगतको बग्दा भयौँ शोकमा ।
गल्ती के छ ? कठै अबोध पशुको त्यै नै अचानो पर्‍यो ।
अन्धो रीति अझै सुधार नहुँदा जे गर्नु यस्ले गर्‍यो ।५।

देवी मन्दिरमा यथाविधि गरौँ पूजा कुभिण्डो वली ।
गर्थे सात्विक अर्चना ऋषि सधैँ हुन्थिन् खुशी देवली ।
हाम्रो प्राक्-तन आर्ष पध्दति चुनौँ छोडौँ वली पूजन ।
थालोस् मन्दिरमा अजान पशुको फाँसी मिनाहा हुन ।६।

०००
कीर्तिपुर-२, काठमाडौं ।