नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. बमबहादुर जिताली :

छालाको जुत्ता कुत्ताले खान्छ, खाँदैन मान्छेले
पोसिलो मीठो रहन्न बाँकी खाएर भान्छेले ।
जनता भोको, बोकेर डोको दस्तुर तिर्दैछन्
महलमाथि मोज र मस्ती गर्नेले पिर्दैछन् ।

पिरलो खप्न नसकेपछि आक्रोस पोखियो
तुलामा भ्रष्ट तन्त्री र मन्त्री राखेर जोखियो ।
भकारीभरि छ कमिसन विमर्श भारी छ
भ्रष्टको भयो ओजन भारी, आदर्श पारि छ ।

दकसमाथि सकस थपी राइफाँडो पारियो
राष्ट्रिय धन कुम्ल्याईकन मुकाम सारियो ।
देशको नक्सा काटेर खाने टाउके मस्कियो
लिम्पियाधुरा चरक्क चिर्दा मुटु नै चस्कियो ।

काटेझै काँक्रो चिरेर देश, मधेस काटियो
समृद्ध सुखी नाउँमा हीरा, काँचमा साटियो ।
घन्काई नारा जनता सारा दिनहुँ ढाँटियो
आखिर नून ढिकोमा चूक अमिलो चाटियो ।

आमा र देश काटी र कुटी काटेर देखाए
शक्तिमा उनै बसेर फेरि लुटेर बिताए ।
भतुवा भान्छे, विकुवा मान्छे विजुली बालेर
नफालेसम्म बन्दैन देश चितुवा पालेर ।

०००
रानीवन, काठमाडाैं