नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

जगदीश्वर पाेखरेल :

माग्दै आए अभिमत दिए सत्ता मिल्यो टाढिए
आँधी आयो गरिप झुपडी छानाविनाका भए
भोका नाङ्गा मनुज बिचरा भोकै मरे छन् यता
चिन्ता लाग्यो समय सरिता बग्ने कता हो कता ।।१

धर्ती जोत्ने श्रमिक जनको भोकै कसौडी पऱ्यो
बाँच्ने आशा पनि सब टुट्यो बोल्दै नबोली झऱ्यो
डोला चढ्ने धनपतिसँगै आत्मा उडेको दिन
जल्छन् दु:खी नद बगरमा सम्पन्नशाली जन ।।२

पीडा खप्छन् प्रतिदिन बरा बोल्दै नबोल्ने धनी
हेप्ने गर्छन् धनिक जनले भारी भयो जीवनी
तातो हावा हुनुहुन गरी चल्दै छ रातोदिन
कल्ले देला सलिल रसिलो प्यासी बनेको दिन ।।३

गर्मी जाडो प्रतिदिन खपी दाना दिँदै छन् तरु
बेसर्मी छन् कपट छलले अग्ला भएकाहरू
ढाट्ने छल्ने नियत नहुने आत्मा सफा पौरखी
ठग्छन् खान्छन् कति दिन बसी ढल्छन् सबै आखिरी ।।४

सोझालाई कति कति ठगिस् जान्नन् कुनै वैभव
चल्ला तेरो महक भवमा होला र के गौरव
दम्भी बन्छस् समय सकियो आए छ जाने दिन
गङ्गामाता उदधि नपुगी उल्टो बगेकी किन ।।५

०००
पाउँदी, लमजुङ