नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

दीनानाथ पोख्रेल :

भोकले जनता दुख्छन्, नेता देश हसुर्दछन् ।
विकास शून्यझैँ लाग्छ, कुरा नित्य कथुर्दछन् ।।०१।।

छैनन् उद्योगधन्दा क्यै, भएका बेचिएपछि ।
निकाले काम जो गर्थे, भान्साको लत्रियो गति ।।०२।।

खेत‌बारी पनि छैन, सन्तान अश्रु झार्दछन् ।
पोख्दा यो दिलको दर्द, कुरा नेता बटार्दछन्।।०३।।

खान गाँस भए पुग्छ जुत्ता किन बनाउने ?
ओकल्छ लाज यो बोली केले हक जताउने ?०४॥

डुक्रन्छन् देशमा नेता, झेली छन् भ्रष्ट शासक ।
जनता कष्ट झेल्दा छन् , नेता उन्नति बाधक ॥०५।।

नागरिक स्वयम्‌ बेच्छन् , भन्छन्, देश म चालक।
जुकातुल्य बनी चुस्छन् भन्दै देश म पालक ।।०६।।

सकार कर्म देखिन्नन्, नकारतर्फ बढ्‌दछन् ।
दलाली पथमा हिँड्छन्, अपाच्य गन्ध छर्दछन् ।।०७।।

आफ्नै देश बसेका छन्, दलाल परका बनी।
विदेशीतुल्य मान्दा छन्, असली घरका धनी ।।०८।।

देशका सम्पदा हेर्दै, गिद्धे दृष्टि लगाउँछन् ।
बिटा डलरका साट्न, आसेपासे खटाउँछन् ।।०९।।

स्वदेशी व्यक्ति बेचेर, विदेशी पनि पार्दछन्।
सोझा लुछ्‌न भनी आफ्ना, दाह्रा नङ्‌ग्रा पसार्दछन् ।।१०।।

०००
सुम्बेक, इलाम नगरपालिका वडा नं ०२ , इलाम