नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश खकुरेल :

आयो प्रजातन्त्र भनेर सुन्दछु,
जाला प्रजातन्त्र भनेर गुन्दछु
के हो प्रजातन्त्र कहाँ उदाउँछ,
कता पसी जान्छ कहाँ बिलाउँछ ।

आफ्नै कुरा मात्र सधैं फलाकनु,
कुरै अरूका नसुनेर काटनु
ढुंगा छ ऐना घरका फुटाउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ।

सिन्को नभाँची अलमस्त हल्लिनु,
खेतै नरोपी खलिहान खोजनु
कालू कमा भालु उडा गराउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

चन्दा बटुल्ने चमचा जुटाउनु,
पार्टीपिछे एक रसीद काटनु
जो दिन्न उस्को तबला बजाउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

पढाइभन्दा पनि टाइ लाउनु,
दुई तियाँ के कहिल्यै नआउनु
मैह्नै पिछे शुल्क भने बढाउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

चुनावका लागि कलेज धाउनु,
लाटा र सोझा झगडा गराउनु
जाँचै नदी पास हुँ भन्न आउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

अनर्थले अर्थ निकै कमाउनु,
नाता कुटुम्बीसित धाक लाउनु
बिहे समै जन्मदिनै मनाउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

संस्थानमा दुर्गतिले धसाउनु,
नौ मासको बोनस खान पाउनु
पुगेन भन्दै जनता चुसाउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

झन् पातलो झन् महँगो बनाउनु,
अजीर्णले छुन्न भनी फकाउनु
सम्साँझमा नै बिजुली निभाउनु,
यै हो प्रजातन्त्र भने म के भनुँ ।

०००
काठमाडाैं