भानुभक्त बाजेलाई पाँच ठोक्तक
वि.सं.२०८३
लक्ष्मी रिजाल : १. तपाईंले पाँच सय पचाउन नसक्दा त्यो खोर पाउनुभयो, बाजे ! तिर्खा लाग्दा
पुरा पढ्नुहाेस्
बिऊ
वि.सं.२०८३
लक्ष्मी रिजाल : "तिमी यो चुलोको अँध्यारोमा कतिन्जेल कुहिरोको काग बन्छ्यौ, फूलमाया ?" गाउँकी अगुवा सुभद्राले
पुरा पढ्नुहाेस् प्रतिबिम्ब
वि.सं.२०८३
लक्ष्मी रिजाल : “यो दरबारको सबैभन्दा ठूलो झूट कुन हो ?” प्रश्न सुन्नासाथ झ्यालछेउमा उभिएका पूर्वराजाको
पुरा पढ्नुहाेस्
उचाइ
वि.सं.२०८२
लक्ष्मी रिजाल : “काका ! म पढेर पनि किन बेरोजगार ?” युवकले मोबाइल झोलामा हाल्दै सोध्यो
पुरा पढ्नुहाेस् कविसँग रविको विलाप
वि.सं.२०८१
लक्ष्मी रिजाल : रवि र कवि दुईजना साथी थिए । रवि निकै घमण्डी स्वभावको थियो, भने
पुरा पढ्नुहाेस् तृष्णा
वि.सं.२०८१
लक्ष्मी रिजाल : "किन मौन छौ आज ? कतै केही हराएजस्तो लागिरहेको छ ?" कागजले कलमलाई
पुरा पढ्नुहाेस् महिला अधिकार र लड्डु
वि.सं.२०८१
लक्ष्मी रिजाल : फित्कौली गाउँ एउटा रमाइलो ठाउँ थियो। साना झुप्रा घरहरू, बिचमा चौतारो, अनि मानिसहरूको
पुरा पढ्नुहाेस्
