Tag: व्यङ्ग्यारम्भ
एउटा चिट्ठी पठाऊ न मनसरा
वि.सं.२०८०
भूमिका खनाल : ए, मनसरा ! एउटा चिट्ठी पठाऊ न असारको दिन सम्झन्छु आफू मरेको क्षण
पुरा पढ्नुहाेस्
सुकुमबासी म
वि.सं.२०८०
बिनुबाबा घिमिरे : अब बाँकी नै के रह्यो त ? सुकुमबासी म भएर के भयो त
पुरा पढ्नुहाेस्
खान छैन सागभात
वि.सं.२०८०
दुर्गा रिमाल अधिकारी : १. खान छैन मिष्ठ वस्तु खान छैन दालभात खान छैन अन्नपात खान
पुरा पढ्नुहाेस्मलाई नक्कली चाहिन्छ
वि.सं.२०८०
बिनुबाबा घिमिरे : सक्कली त हराउँछ बाबु मलाई त नक्कली चाहिन्छ सोझासाझाको त काम छैन बाबु
पुरा पढ्नुहाेस्
व्यङ्ग्य गर्न कहाँ मन छ !
वि.सं.२०८०
कृष्णकुमार कार्की : व्यङ्ग्य गर्न कहाँ मन छ, आफ्नै नेताको ! अमूल्य भोट दिएर चुनावमा जिताको
पुरा पढ्नुहाेस्
सासूबुहारी महात्म्य
वि.सं.२०७९
सासू- १ मेरो छोरालाई कस्ती न बुहारी ल्याउँला भनेकी थिएँ भरेभने कहिँनभएकी उरन्ठेउली, आँखा गाडिएकी भुँडी
पुरा पढ्नुहाेस्
आँखाको भाखा
वि.सं.२०७९
मैले मात्र होइन संसारका बाल-वृद्ध-वनिता सम्पूर्णले ईश्वरलाई भुरीभुरी धन्यवाद दिनैपर्छ, ईश्वरप्रति कृतज्ञता प्रकट गर्नैपर्छ । कारण
पुरा पढ्नुहाेस्
