नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

चोरेर धुरुक्कै पारेपछि आफ्नै नागरिक हो ज्यानै लिन हुन्न तर अरु अङ्ग काट्ता पाल्न पनि राज्यलाई नै भारी होला भन्ने लागेर हुन सक्छ राज्यले दण्ड दिँदा कुनै काममा बाधा नपर्ने गरी उसको नाक काटिदिएछ ।

चोरी गर्दा पनि बाठो तरिकाले गर्थ्यो । त्यही बाठोपना कुनै दिन काम लाग्छ कि भनेर पनि उसको ज्यान जोगिएको हो । अब उसलाई दुःख नगरी बाँच्ने उपाय फेला पर्यो । सबैले चोर भनेर र नकटो भनेर उसलाई परैबाट चिन्न थाले । बुद्धि नलगाई भएन । भेष बदल्यो र अरुले नचिन्ने ठाउँमा गयो । उसले नकटो पन्थ खोल्यो ।

पन्थ चलाउने उसको मूलमन्त्र थियो— “नाकले स्वर्गलोक छेकेको छ । त्यसैले संसारमा मानिसहरू दुःखी छन् । मेरा शरणमा आऊ म स्वर्गको दर्शन गराउँछु । त्यसपछि जीवन सुखमय हुन्छ ।” नयाँ ठाउँका मान्छेले पत्याएनन् । उसले रटान लगाएर सुनाउन छोडेन । आखिरमा समाजका धेरै जनाले सल्लाह गरे र ढाँटेको रहेछ भने यसलाई मार्नुपर्छ भन्ने सल्लाह गर्दै परीक्षणका लागि एक जनाको नाक काटे । चेलो नकटाले स्वर्ग देखेन । अब हल्ला गर्न तयार भइहाल्यो ।

अनि गुरु नकटाले फकाउँदै— “जे हुनु भइगयो, अब नकटाले मूर्ख बनाएर नाक काटेको भन्ने बदनाम जीवनभरि तिमी किन बोक्छौ । बरु हो भन्देऊ न । अरुले पनि नाक काट्छन् । हाम्रो समूह नै हुन्छ अनि कसैले कसैको बदनाम गर्दैन बरु दानदक्षिणा भेटी मनग्गे कमाएर सुखले खाइन्छ ।” चेलो नकटालाई हो जस्तै लाग्यो । उसले पनि उही रटान दिन लाग्यो । यसो गर्दागर्दै देशभरि चस्मा अड्याउने खाल्टो जोगाएर नाक काटिएकाहरूको बिगबिगी भयो ।

बरमझियामा मैले पैडा किनेको पसल नै असली हो भनेर लड्ने यात्रीहरू जस्तै गाउँटोलमा ठुटे नेताहरूले दाजुभाइसँग जुध्दै आफ्ना पार्टीका, आफ्ना गुटको अथवा अझ आफ्नै ख्वामित असली नेता र अरु पार्टीका, अर्को गुटका र आफूलाई घाँस नहाल्ने नेता सबै नक्कली भनेको जस्तै गरी नकटाहरूको जमात पनि अझै बढिरहेको छ ।

त्यो देशमा नाक नकाटेकाहरू पनि आफ्नो कटाऊँ कि नकटाऊँ भनी अहिलेसम्म सोचविचार गरिरहेकै छन् । पेडाको असली पसल भए पनि पेडा असली थिए कि थिएनन् र पार्टी असली भए पनि नेता असली थिए कि थिएनन् तर मानिस लड्न छोडेनन् । त्यस्तै गरी नकटा र नाक भएकाहरु पनि अन्योलमा लड्दै छन् ।

कपन, काठमाडौं