नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तिलकप्रसाद लुइटेल :

मोबाइलको चार्ज घटेर चल्न छोडेपछि जयमङ्गल घरायसी कामतिर लाग्छन् । आज पनि चार्ज सकिएर मोबाइल थला बसेपछि दशैँमा चलाउने खुकुरी कम्मरमा भिरेर उनी खेतबारीमा पुगे ।

रातिको हावापानीले होला भलुका बाँस नुहिएर टुप्पाले फूल खेल्न लागेको धान अलिकति थिचेछ । भलुका बाँस यहाँहरुलाई थाहै होला । निकै गह्रुँगो वस्तु पनि जुरुक्कै उचाल्न सक्छ ।

नेपालका परिपक्व नेताहरुकै चेला हुन् जयमङ्गल । मुलुकलाई धर्मनिरपेक्ष बनाउँदा पूरै कायापलट हुन्छ भन्थे । दुनियाँले नगर भन्दा भन्दै गराइछाडे तर बीसको उन्नाईस पनि भएन बरु अझै कलह भित्रियो ।

तीन तहका सरकार बनाउँदा चाहिँ मुलुकले अनुहारै फेर्छ सबैले सुख पाउँछन् भने र त्यसै गरे । त्यसले पनि महँगी नै चुलियो फलिफाप केही भएन ।

उसरी नै एमसिसी पास गर्दा त पक्कै मुलुक स्वर्ग समान हुन्छ भन्न थाले । लोकले विरोध गरे तर नेताले गराइछाडे । आखिर त्यसले पनि कतै दुधको नदी बगेन ।

त्यस्तो अडकल लगाउँदा जयमङ्गल भने आफ्नो अक्किलमा चुक्तैनन् । उनले निकै बेर हेरेर गमे र बाँसको टुप्पो भारी भएर नुहेको हो यसलाई छिनाएपछि बाँस ठडिन्छ भन्ने ठम्याए । म आफू त सानै थिएँ त्यसैले भलुका बाँस छिनाउने बर्कत पुग्दैनथ्यो हेरेर मात्रै बसेँ ।

पूरनबाबु त्यतै नजिकै थियो । जयमङ्गल बाले उसैलाई गुहारे । ए पूरनबाबु म यो बाँसलाई अलिक तल तान्छु तिमी यो टुप्पो छर्लक्कै छिनाऊ है भने । जयमङ्गल बाको सेवा गर्ने मौका पूरनबाबुले पाएको किन छोड्थ्यो र ? आखिर बेलाबखत काम लाग्ने मान्छे हुन् । ऊ तयार भयो ।

मैले परबाट ए बा त्यसो गर्नु हुँदैन भनेँ । जनताको भनाइ नेताले नटेरे जस्तै गरी दुवै जना मतिर हेरेर गलल्ल हाँसे अनि बुढा बा बाँसको टुप्पोभन्दा ओल्तिर झुन्डिए । पूरनले दुई हातले खुकुरी मच्चाएर छप्कायो बाँसको टुप्पो छर्लक्कै छिन्यो । बुढा बाले समातेको छोड्न नभ्याउँदै बाँस हुत्तिँदै सोझियो । बा त फित्कौलीले हानेकाे मट्कोयाङ्ग्राे जस्तै उछिट्टिएर पर हुत्तिए ।

मेरा खुट्टा डरले थरर्र कामे तर बा धानखेतको हिलोमा गाडिएको मुख पुछ्तै उठेर भने हाम्रा नेताहरूको जस्तो असफल चिन्तन र योजना मेरो कहाँ हुन्छ ? यी बाँस ठाडो भयो, अब धान जोगियो ।

०००
कपन, काठमाडाैं